انفاق كنم . حال شما آن را در ميان بستگان فقير خودت تقسيم فرما . پيغمبر خدا نيز به همان عمل فرمود .
2 - روزى مهمانى بر ابوذر وارد شد . ابوذر به مهمانش فرمود : من گرفتارم ، دستم بند است ، زحمت بكشيد و چند شتر در فلان موضع دارم بهترين آنها را به اينجا آوريد تا ذبح كنم .
مهمان ، لاغرترين شترها را آورد ، ابوذر ناراحت شد . مهمان در پاسخ ناراحتى ابوذر ، گفت : با خودم فكر كردم شايد روزى به آنها نيازمند باشى .
ابوذر پاسخ داد : روز نياز من زمانى است كه از دنيا بروم ، چه بهتر كه براى آن روز ذخيرهاى داشته باشم و سپس آيه شريفه را تلاوت كرد .
شرط انفاق
از شروط اصلى انفاق اين است كه اولًا انفاق فى سبيلاللَّه صورت گيرد و هيچكس غير از خداى سبحان مدّ نظر انفاق كننده نباشد .
« الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ »
« 1 »
انفاقى كه براى غير خدا صورت پذيرد بىاثر مىباشد ، اين انفاق هر چند مشكل نيازمند را بر طرف كند ، امّا اثر اساسى انفاق كه بهره دنيوى و اخروى انفاق كننده است بر آن مترتب نمىگردد . داستان اين انفاق مانند پاشيدن بذر بر سنگ سخت است .
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا
هامش
( 1 ) - ( بقره - 262 ) كسانى كه در راه خدا اموال خود را انفاق مىكنند و به دنبال آن منّت نمىگذارند و آزارى نمىرسانند ، پاداش آنها نزد پروردگارشان بوده و ترس و غمى ندارند .