تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 343

مساهمون:

ص٣٤٣

فقيرگريزى

« وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ »
« 1 » قادر مطلق و غناى محض ، خداى تبارك و تعالى است و انسانها مىبايست تمام حوائج و نيازهاى خود را از او طلب كنند و به كسى غير او روى نياورند ، چه اينكه غير او همه نيازمند درگاه خدا مىباشند . عاقلانه نيست آن‌كس كه مىتواند بىواسطه به درگاه حق روى آورد ، درِ خانهء بندهء او را بزند .
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
« 2 » او اگر بدهد منّت نمىگذارد و بلكه اكرام مىكند و اگر مصلحت را در عطاء نداند ، درخواست كننده را از بركت طلبش در آخرت بىبهره نمىسازد . قال على عليه السلام : « لاتَسْأَلُوا الّا اللَّهَ سُبْحانَهُ ، فَانَّهُ انْ اعْطاكُمْ اكْرَمَكُمْ وَ انْ مَنَعَكُمْ خارَ لَكُمْ » « 3 » و اين در حالى است كه غالباً طلب از غير خدا اگر به نتيجه رسد با منّت همراه
هامش
( 1 ) - آدرس و ترجمه آيه خواهد آمد . ( 2 ) - ( حمد - 5 ) تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو يارى مىجوييم . ( 3 ) - بجز از خداى سبحان ، از كسى چيزى طلب نكنيد . اگر خداوند به شما بدهد ، منّت نگذاشته و اكرام مىكند و اگر ندهد براى شما خير و بركت است . ( غرر الحكم ) .