و نيز مىفرمايد :
« لافَقْرَ بَعْدَ الجَنَّةِ وَ لاغِنى بَعدَ النَّارِ » « 1 »
روزى يكى از شيعيان به حضور امام صادق عليه السلام رسيد و از فقر خود گله كرد . امام به وى فرمود : اگر ثروتمندى به تو بگويد : روى زمين را پر از نقره مىكنم دست از ولايت ائمه بردار ، آيا بر مىدارى ؟ عرض كرد : خير . امام فرمود : پس تو فقير نيستى ، فقير كسى است كه آنچه تو دارى نداشته باشد . سپس امام چيزى به او مرحمت فرمود .
با دقّت در آنچه بيان كرديم ، بىترديد شقىّ بين خلايق كسى است كه در آخرت فقير باشد .
قال على عليه السلام :
« الْفَقْرُ مِنَ الدِّينِ الشِّقاءُ الْاكْبَرِ » « 2 »
و اشقى الاشقياء آنكس است كه در دنيا فقر مالى داشته و بر آن صبر ننموده و مرتكب معاصى گشته ، و در آخرت نيز فقير باشد .
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« انّ اشْقَى الْاشْقِياءِ مَنْ اجْتَمَعَ عَلَيْهِ فَقْرُ الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ » « 3 »
هامش
( 1 ) - فقرى بعد از بهشت و ثروتى بعد از آتش نيست . ( بحار الانوار - جلد 78 - صفحه 55 ) .
( 2 ) - فقر دينى ( نداشتن معارف دينى ) ، شقاوت برتر است . ( غرر الحكم ) .
( 3 ) - اشقى الاشقياء كسى است كه فقر دنيا و آخرت براى او جمع شده باشد . ( كنز العمال - 16593 ) .