تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
كَمَلَتْ مَرُوَّتُهُ وَ ظَهَرتْ عِدالَتُهُ وَ وَجَبَتْ اخُوَّتُهُ وَ حَرُمَتْ غَيْبَتُهُ » « 1 » امام صادق عليه السلام غيبت گنهكارى راكه علناً گناه نكرده است ، حرام مىداند . « مَنْ لَمْ تَرَهُ بِعَيْنِكَ يَرْتَكِبُ ذَنْباً اوْ لَمْ يَشْهَدْ عَلَيْهِ بِذلِكَ شاهِدان فَهُوَ مِنْ اهْلِ الْعِدالَةِ وَ السِّتْرِ وَ شَهادَتُهُ مَقْبُولَةٌ وَ انْ كانَ فى نَفْسِهِ مُذْنِباً ، وَ مَنِ اغْتابَهُ بِما فيهِ فَهُوَ خارِجٌ عَنْ وِلايَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ داخِلٌ فى وِلايَةِ الشَّيْطانِ » « 2 » و اما موارد جواز غيبت عبارتند از :

1 - غيبت از ظالم

غيبت مظلوم از ظالم در ستمى كه به او روا داشته ، جايز است .
« لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً عَلِيماً »
« 3 » جواز چنين غيبتى مشروط براين است كه شنوندهء غيبت توان دادخواهى داشته باشد و الا عملى لغو است .

2 - غيبت فاسق

فاسقى كه علناً مرتكب معصيت مىشود و از انتشار آن واهمه‌اى ندارد ، غيبتش در همان باره جايز است . نيز شاهد فاسقى كه به دروغ به نفع يا ضرر كسى شهادت
هامش
( 1 ) - آن كس كه با مردم معاشرت و معامله نموده و به آنها ستم ننمايد ، حرف بزند و دروغ نگويد ، وعده دهد و خلف وعده نكند ، او كسى است كه مروت و جوانمردى وى كامل شده و عدالتش آشكار گشته و رعايت حقوق برادرى او لازم و غيبت وى حرام است . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 252 ) . ( 2 ) - كسى كه با چشم خود او را در حال گناه نديده‌اى ، و شهود به معصيت وى شهادت نداده‌اند ، از اهل عدالت و ستر محسوب مىشود و گواهى او قبول بوده هر چند در واقع گناهكار باشد ، و كسى كه او را به آنچه در وى است غيبت كند از ولايت خداى خارج و در ولايت شيطان وارد شده است . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 248 ) . ( 3 ) - ( نساء - 148 ) خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود ، بدىهاى ديگرى را آشكار كند . مگر آنكه مورد ستم قرار گرفته و خداوند شنواى داناست .