3 - حسد .
4 - مزاح خارج از اعتدال .
5 - شانه خالى كردن از بار مسئوليت و تحميل آن بر ديگران و دفاع از بيگناهى خود در مقابل مصائب ايجاد شده .
6 - استهزاء و تمسخر به غير .
7 - ريا و خودبينى .
8 - كبر و خود بزرگتربينى نسبت به غير .
9 - دلسوزى بى جا .
10 - مسائل سياسى و دخول در فتنههاى زمانه .
يجوز و لايجوز
حرمت گناه غيبت چنان سنگين است كه شايسته مىبود تنها موارد جواز غيبت را برشمريم تا ساير موارد تحت حرمت كه اصل و اساس در غيبت مىباشد باقى بماند . چه اينكه زشتى اين گناه و عقوبت شديد آن ، راه هر توجيهى را بسته و انسان عاقل را به بهانهء احتمال جواز و استثناء از حرمت در دام اين معصيت گرفتار نمىسازد .
ولى از آن جهت كه حتى موارد حرمت غيبت هم در روايات بيان شده است ، و نيز به خاطر تكميل اين مبحث به ذكر دو نمونه از اين اخبار و احاديث بسنده مىكنيم .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مؤمنى راكه غيبت آن حرام است ، چنين توصيف فرموده است :
« مَنْ عامَلَ النَّاسَ فَلَمْ يَظْلِمْهُمْ وَحَدَّثَهُمْ فَلَمْ يَكْذِبْهُمْ وَ وَعَدَهُم فَلَمْ يُخْلِفْهُمْ فَهُوَ مِمَنْ