خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند :
« كانَ النّبىّ صلى الله عليه و آله ، لايَغضَبُ لِلدُّنْيا ، فَاذا اغْضَبَهُ الْحَقُّ لَمْ يَعْرِفْهُ احَدٌ وَلَمْ يَقُمْ لِغَضَبِهِ شىءٌ حتّى يَنْتَصِرَ لَهُ » « 1 »
حضرت امير عليه السلام در مذمت اصحابش مىفرمايد :
« وَقَدْتَرونَ عُهُودَ اللَّهِ مَنْقُوضَةً فَلا تَغْضَبُونَ » « 2 »
ونيز هنگامى كه آن حضرت همراه دو فرزندش حسنين عليهما السلام و عقيل و عمار ، ابوذر رحمه الله را به محل تبعيدگاه « ربذه » بدرقه مىكردند ، به وى فرمود :
« يا اباذَر ، انَّكَ انّما غَضِبْتَ للَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ » « 3 »
و همان حضرت در روايت ذيل بهرهء غضب براى خدا را چنين بيان فرمودهاند :
« وَمَنْ شَنِىءَ الْفاسِقينَ وَغَضِبَ للَّهِ ، غَضِبَ اللَّهُ لَهُ وَارْضاهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ » « 4 »
هامش
( 1 ) - حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله هيچگاه براى دنيا خشمگين نمىشد ، ولى وقتى حقّى او را به خشم مىآورد ، احدى او را نمىشناخت ، و چيزى در برابر خشم او توان مقابله نداشت مگر اينكه بر آن پيروز مىشد . ( محجّة البيضاء - جلد 5 - صفحه 303 وبحارالانوار - جلد 16 - صفحه 150 ) .
( 2 ) - عهد الهى را شكسته مىبينيد و خشم نمىگيريد . ( نهج البلاغه - خطبه 105 به ترتيب فيض و 106 به ترتيب صبحى ) .
( 3 ) - اى ابوذر تو براى خداى عزّوجلّ خشم گرفتى . پس به همان كس كه برايش خشم گرفتى اميدوار باش . ( نهج البلاغه - خطبه 130 ) .
( 4 ) - وآنكه فاسقين را دشمن شمارد و بخاطر خدا خشم گيرد ، خداوند بخاطر او غضب مىكند واو را در قيامت خشنود مىسازد . ( نهج البلاغه - نامه 31 ) .