كند و آدمى را به سوى گناهان ديگر سوق دهد .
قال الصادق عليه السلام
« الْغَضَبُ مِفْتاحُ كُلِّ شَرٍّ » « 1 »
و به تعبير حضرت امير عليه السلام ميتواند ويرانىهاى ديگرى را ببار آورد .
« الْغَضَبُ شَرٌّ انْ اطَعْتَهُ دَمَّرَ » « 2 »
و نيز مىفرمايد :
« الْغَضَبُ مُثيرُ الطَّيْشِ » « 3 »
بنابراين غضب خط قرمز معاصى شمرده مىشود و ورود به آن آغازى براى معاصى ديگر است ، كما اينكه نشكستن اين حريم و پا نگذاشتن بر اين خط ، آغازى براى فضائل شمرده مىشود .
قال على عليه السلام :
« رَأسُ الْفَضائِلِ مِلْكُ الْغَضَبِ وَاماتَةُ الشَّهْوَةِ » « 4 »
2 - برملا كننده عيوب است
اقوال وافعال خشمگين چهبسا تابع ارادهء جدّى وى نباشد و لذا ممكن است دست به اعمالى بيالايد كه زشتيها و قبائح خود را برملا كند . علاوه اينكه خشم به خودى خود نيز آشكار كننده عيب بزرگى است و آن عدم توان مهار نمودن اسب سركش غضب است .
قال على عليه السلام :
« الْغَضَبُ يُرْدى صاحِبَهُ وَيُبْدى مَعايِبَهُ » « 5 »
و نيز مىفرمايند :
هامش
( 1 ) - غضب ، كليد هر بدى است . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 303 ) .
( 2 ) - خشم ، زشت است ، اگر اطاعتش كنى هلاكت سازد . ( غرر الحكم ) .
( 3 ) - خشم ، باعث سبكسرى است . ( غررالحكم ) .
( 4 ) - ريشهء تمام فضائل ، نگهداشتن غضب و كشتن شهوت است . ( غرر الحكم ) .
( 5 ) - خشم ، صاحبش را هلاك مىكند وزشتيهايش را آشكار مىنمايد . ( غرر الحكم ) .