« اذا رَايْتُمْ الْعَبْدَ مُتَفَقِّداً لِذُنُوبِ النّاسِ ناسِياً لِذُنُوبِهِ فَاعْلَمُوا انَّهُ قَدْ مُكِرَ بِهِ » « 1 »
مقتضاى اخوّت
يكى از حقوق اخوان برهم حفظ عيوب و برملا نساختن آنهاست . اين مهم در مورد برادران دينى مرتبط باهم و نيز همسايگان و دوستان نزديك و اقوام از اهميت بيشترى برخوردار است .
حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله مؤمن را آئينهء مؤمن شمرده است .
« الْمُؤْمِنُ مِرْآةُ الْمُؤْمِنِ » « 2 »
و طبيعى است توصيف مؤمن به آئينه ، از محتوائى بس عميق برخوردار است .
چه اينكه آينه :
1 - تمام عيوب را بدون كم و كاست نشان مىدهد .
2 - به هيچ مصلحتى جز رفع عيب ناظر نمىانديشد و لذا هيچ عيبى را مخفى نمىكند .
3 - در كنار عيوب و نقصها ، حسنات و كمالات را هم بيان مىدارد تا دافعهء محض نشود .
4 - عيب را رودررو مىگويد و پشت سر و چون شانه با هزار زبان مو به مو نمىگويد .
5 - عيب را به قدر خود بيان مىكند ، آن را بزرگ يا كوچكتر از خود نمايان نمىسازد .
6 - عيوب را بىسروصدا و بدون جنجال بيان مىدارد .
هامش
( 1 ) - وقتى متوجه شديد كسى عيوب ديگران را مىجويد و معاصى خود را فراموش كرده ، بدانيد مورد اغوا قرار گرفته و در مقابل مكر الهى واقع شده است . ( غررالحكم ) .
( 2 ) - مؤمن آئينهء مومن است . ( بحارالانوار - جلد 74 - صفحه 268 ) .