فرمودند :
« انّى اخافُ عَلَيْكَ مِنْ قُنُوطِكَ ما لا اخافُ عَلَيْكَ مِنْ ذَنْبِكَ ، فَابْعَثْ بِدِيَةٍ مُسَلَّمَةٍ الى اهْلِهِ ، وَاخْرُجْ الى اهْلِكَ وَمَعالِمِ دينِكَ » « 1 »
زهرى گفت :
« فرّجت عَنّى يا سيّدى ، اللَّه اعلم حيث يجعل رسالته » « 2 »
زهرى بعد از اين جريان امام را « سيّد العابدين » ميخواند و از اصحاب نزديك حضرت شد .
گسترهء دامنهء باب توبه و جريان آن در تمام خطاها و لغزشهاى آدمى ، اميدى بسيار وسيع به گناهكار مىبخشد و از آنجا كه رجاء زياد ممكن است موجب تكرار گناه شود ، براى كنترل آن خوف را همنشين آن قرار دادهاند تا با عاصى با قراردادن خود بين اين دو ، متعادل شود . قرآن كريم چهرهء عابدان نيمه شبها را چنين ترسيم فرموده است :
« . . . يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ . . . »
« 3 »
رسول خدا صلى الله عليه و آله ميزان خوف و رجاء را اينچنين بيان نموده است .
« لَوْ تَعْلَمُونَ قَدْرَ رَحْمَةِ اللَّهِ لَاتَّكَلْتُمْ عَلَيْها وَما عَمِلْتُمْ الّا قَليلًا ، وَلَوْ تَعْلَمُونَ قَدْرَ غَضَبِ اللَّهِ لَظَنَنْتُمْ بِانْ لا تَنْجُوا » « 4 »
هامش
( 1 ) - من آنقدر كه از نااميديت بر تو مىترسم ، از گناهت بر تو نمىترسم ، ديهء وى را بفرست و بهسوى خانوادهات و كسب معارف دينت برو . ( بحارالانوار - جلد 46 - صفحه 7 ) .
( 2 ) - عقدهام را گشودى اى مولاى من ، خداميداند رسالتش را در كجا قرار دهد . ( بحارالانوار ، جلد 46 - صفحه 132 ) .
( 3 ) - ( زمر - 9 ) از عذاب آخرت مىترسد و به رحمت پروردگارش اميدوار است .
( 4 ) - اگر وسعت بيكران رحمت الهى را ميدانستيد ، بر آن اتّكا مىنموديد و جز اندكى به كار نيك مشغول نمىگشتيد ، و اگر ميزان عظيم غضب خداوند را درك مىكرديد ، يقين مىيافتيد كه رها نميشويد . ( كنزالعمال - 5894 ) .