قال على عليه السلام :
« لاوَجَعَ اوْجَعُ لِلْقُلوبِ مِنَ الذُّنوبِ » « 1 »
اسلام براى درمان بيمارى گناه ، مسيرى محكم و متقن طرح نموده و داروهاى مخصوص در مراحل مختلف را تجويز فرموده است .
اولين حالت عارض شده عاصى ، نااميدى حاصل از ندامت است . اسلام با طرح توبه و بيان شيوههاى آن اين حالت را مىزدايد و گنهكار را اميدوار به رحمت حقّ مىنمايد .
« قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ »
« 2 »
ميزان اين اميد در بيان حضرت امير عليه السلام چنين آمدهاست :
« وَارْجُ اللَّهَ رَجاءً انَّكَ لَوْ اتَيْتَهُ بِسَيِّئاتِ اهْلِ الْارْضِ غَفَرَها لَكَ » « 3 »
گويند :
« محمد بن شهاب زهرى » كه مدوّن علم حديث است و احاديثى از امام سجاد و امام باقر عليهم السلام نقل نموده است ، معلم فرزندان « هشام » بود . او بعد از پنجاه سال فرماندارى شهرهاى مختلف از جانب بنىاميه ، شخصى كه ظاهراً بيگناه بوده بهقتل رساند ، و چون به خود آمد و خود را آلوده به خون محترم ديد ، سر به بيابان گذاشت و دست به راز و نياز دراز كرد .
اين واقعه را به امام سجاد عليه السلام گزارش دادند ، امام عليه السلام بدانجا رهسپار و به وى
هامش
( 1 ) - مرضى براى قلب دردناكتر از گناهان نيست . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 342 ) .
( 2 ) - ( زمر - 53 ) بگو اى بندگانم كه بر خود اسراف روا داشتيد ، از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خداهمهء گناهان را مىبخشد كه او بسيار آمرزنده و مهربان است .
( 3 ) - چنان به خداوند اميدوار باش كه اگر گناهان تمام اهل زمين را داشته باشى ، آنها را بر تو بخشوده است . ( مجموعه ورام - جلد 1 - صفحه 50 ) .