حضرت آدم ابوالبشر عليه السلام آنگاه كه از ترك اولى و خوردن درخت نهى شده ، استغفار نمود و توبه كرد ، مورد عفو رحمت خداوند قرار گرفت .
« فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
« 1 »
ولى اخراج از باغ رضوان و هبوط وى كه اثر وضعى خوردن درخت بود با پذيرش توبه برداشته نشد و او با اينكه توبهاش مقبول شد ولى هبوط قهرى بر او لازم گشت .
« قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ »
« 2 »
در واقعهء طوفان نوح عليه السلام ، مادرى كودك خود را به بالاى كوه برد ، آب بالا مىآمد و او با زحمت خود را به بالاتر مىرسانيد ، و تا آخرين نقطهء مرتفع رفت ، ولى آب همچنان بالا مىآمد ، مادر ، كودك را به گردن انداخت . سپس او را با دو دست بلند كرد و خود در زير آب ماند ، و در نهايت آب از دستان او هم گذشت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله بعد از نقل اين داستان فرمودند : اگر خداوند به احدى از هلاك گشتگان قوم نوح رحم مىكرد ، مىبايست به مادر اين بچه رحم مىفرمود .
( فَلَوْ رَحِمَ اللَّهُ مِنْهُمْ احَداً لَرَحِمَ امُّ الصَّبىّ )
. چراكه پيامد لجاجت و كفر قوم نوح مىبايست همه را در بر مىگرفت .
البته اگر اراده خداوند بر اين تعلق گيرد كه آتش نمروديان سرد ، تيغ آهنى غير كارگر ، دريا خشك ، پير عجوزه بچهزا و بىهمسر مادر گردد و هر اعجاز ديگرى ، همان خواهد شد . ولى بايد دانست آن هم از اين قانون مستثنى نيست . به نظر مىرسد
هامش
( 1 ) - ( بقره - 37 ) سپس آدم از پرودگارش كلماتى دريافت نمود و توبه كرد و خداوند توبهء او را پذيرفت كه او پذيرنده و مهربان است .
( 2 ) - ( بقره - 38 ) گفتيم : همگى از آن فرود آئيد ، هرگاه هدايتى از من بهسوى شما آمد ، بر مطيعان آن نه ترسى است و نه اندوهى .