تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١

دروغ ( اوصاف و تبعات )

« إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ »
« 1 » سكوت و سخن دو واژهء متضاد مىباشند ، اگر اين دو باهم مقايسه شوند ، سكوت اولى است مگر اينكه سخن لازم و واجب شود . سخن نيز به دو قسم خبر و انشا تقسيم و خبر به صدق و كذب تقسيم مىشود . اين دو نسبت به هم متضاد هستند . در نگاه اول صدق به سخنى اطلاق مىشود كه مطابق واقع باشد ، و كذب سخنى است كه مطابق واقع نباشد . هر چند مشهور دانشمندان ، اين معنا را براى صدق و كذب پذيرفته‌اند ولى آنچه به نظر دقيق تر وبرهانىتر مىرسد اين است كه : گاهى سخن مطابق واقع ، مطابق اعتقاد نيز مىباشد ، بىترديد به چنين سخنى ، راست اطلاق مىشود . ولى گاهى سخن مطابق واقع بر خلاف اعتقاد است ، اعتقاد به سبز بودن چيزى دارد ، و او مىگويد زرد است . با اينكه آن شىء در واقع و در محيط خارج زرد مىباشد ، چنين سخنى را نمىتوان راست دانست . گاهى نيز سخن مخالف واقع ، مخالف اعتقاد هم مىباشد ، اين سخن كذب
هامش
( 1 ) - آدرس و تفسير آيه خواهد آمد .
اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 411 | على غضنفرى