« فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ »
« 1 »
و معاندين آنها نيز همگى كاذبند .
« قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ . . . »
« 2 »
اساس در سخن
خداى متعال زبان را براى راستگوئى خلق نموده است ، و اداى حقّ زبان به اين است كه در همين مسير قرار گيرد .
امام سجاد عليه السلام در رسالهء حقوق خود كه براى هر عضوى از بدن ، حق لازم آن را بيان نموده در باره حق زبان مىفرمايد :
« وَامّا حَقُّ اللِّسانِ فَاكْرامُهُ عَنِ الْخَنا وَتَعْويدُهُ الخَيْرَ وَحَمْلُهُ عَلَى الْادَبِ ، وَاجْمامُهُ الّا لِمَوْضِعِ الْحاجَّةِ وَالْمَنْفَعَةِ لِلدّينِ وَالدُّنْيا » « 3 »
دروغ در واقع ، خارج كردن زبان از مسير خود و منحرف نمودن آنست .
قال علىٌ عليه السلام :
« الْكَذِبُ زَوالُ الْمَنْطِقِ عَنِ الْوَضْعِ الْالهى » « 4 »
اوصاف كذب
اخبار و احاديث وارده از معصومان عليهم السلام ، كذب را چنين توصيف كردهاند :
هامش
( 1 ) - ( قمر - 55 ) در جايگاه صدق نزد خداى مالك و مقتدر جاى دارند .
( 2 ) - ( انعام - 57 ) بگو من دليل روشنى از پروردگارم دارم و شما آن را تكذيب كرديد .
( 3 ) - حق زبان اين است كه با خوددارى از گفتار زشت حرمتش را نگه دارى ، به گفتار نيك عادتش دهى ، آن را جز در موارد نياز و منافع دين و دنيا به كار نيندازى . ( تحف العقول مترجم - صفحه 293 و بحار الانوار - جلد 74 - صفحه 11 ) .
( 4 ) - دروغ ، زايل نمودن نطق است از حالتى كه خداى آن را براى همان خلق نموده است . ( غرر الحكم ) .