تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩

جاه طلبى

« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ »
« 1 » رياست بر گروه ، دسته و يا جامعه‌اى اگر براى اصلاح امور دين و دنياى آنان باشد ، به عدل و قسط رفتار شود ، دست متعدّيان كوتاه گردد ، و حقوق مظلومان اداء شود ، عملى دنيوى محسوب نمىشود و بلكه نعمتى از نعمت‌هاى الهى و راهى براى ترقى و تكامل معنوى مىباشد . قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : « انَّ اللَّهَ تَعالى لَيَسْأَلُ الْعَبْدَ فى جاهِهِ كما يَسْأَلُهُ فى مالِهِ . فَيَقُولُ : ياعَبْدى رَزَقْتُكَ جاها فَهَلْ اعَنْتَ بِهِ مَظْلوماً اوْ اغَثْتَ بِهِ مَلْهُوفاً » « 2 » پس رياست و مقام فى حدّ نفسه مذموم نيست ، و تمام پيامبران الهى بر امت
هامش
( 1 ) - ( قصص - 83 ) اين سراى آخرت را تنها براى كسانى قرار مىدهيم كه اراده برترى جوئى و فساد را در زمين ندارند و عاقبت نيك از آن پرهيز كاران است . ( 2 ) - خداوند متعال همان‌طوركه از اموال داده شده به بنده‌اش سؤال مىكند از مقامى كه به وى داده است نيز پرسش مىنمايد و مىفرمايد : بندهء من ، تو را مقام روزى كردم آيا مظلومى را يارى دادى و فرياد خواهى را كمك نمودى ؟ ( مستدرك الوسايل - جلد 12 - صفحه 429 ) .