از جملهء آنها حبّ مقام مىباشد .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« اوَّلُ ما عُصِىَ اللَّهُ تَبارَكَ و تعالى بِسِتِّ خِصالٍ ، حُبُّ الدُّنْيا ، وَ حُبُّ الرِّياسَةِ ، وحُبُّ الطَّعامِ ، وَحُبُّ النِّساءِ ، وحُبُّ النَّوْمِ ، وَحبُّ الرَّاحَةِ » « 1 »
2 - ضرر به دين
مقام طلبى ، دين انسان را تباه مىكند ، طالب جاه ، يا دين را به عنوان مايهء اغواى خلايق مىشناسد و لذا خود را به ظاهر متدين جلوه مىدهد و حفظ اين ظاهر هم هميشه براى او سخت گران است و يا چون وليد ، قرآن را مىبوسد و مىگويد : اين آغاز جدائى من از توست . « هذا فراق بينى و بينك » .
قال ابوالحسن الرضا عليه السلام :
« ماذِئْبانِ ضارِيانِ فى غَنَمٍ قَدْ تَفَرَّقَ رِعاؤُها ، بِاضَرَّ فى دينِ المُسْلِمِ مِنَ الرِّياسَةِ » « 2 »
3 - بدتر از مال
حبّ جاه و مقام و سعى در يافتن راهى براى وصال به آن ، ريشهء بسيارى از گناهان مىباشد . قبح اين گناه گاهى از هر معصيتى و حتّى مال پرستى بيشتر مىشود . چنانچه مال پرست هر چند با پرداخت نكردن حقوق ديگران از اموال خود ، ثروتى را به هم رسانده و در واقع مصرف صحيح آن را فرا نگرفته است ولى چه بسا در جمع اموال ، تعدّى به غير ننموده باشد ، او ثروتى اندوخته و ضررى به كسى نمىرساند . اما مقام طلب حتى اگر ضرر نرساند اگر در ايجاد رفاه مادى و معنوى زيردستان تلاش نكند ستمگر است .
هامش
( 1 ) - اوّلين گناهانى كه به آنها نافرمانى خدا صورت گرفت ، عبارت بودند از : حبّ دنيا ، حبّ رياست ، حبّ غذا ، حبّ زن ، حبّ خواب ، حبّ استراحت . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 153 ) .
( 2 ) - دو گرگ درنده بر گلهء گوسفندان كه چوپانش حاضر نباشد ، متضررتر از رياست براى دين مسلمان نيستند . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 145 ) .