« با پيامبر و ابو بكر و عمر و آغاز خلافت عثمان نماز را در « منى » ، دو ركعتى مىخوانديم . »
مانند اين حديث را سالم از پدرش نقل كرده است . « 1 »
از ابن عمر نيز نقل شده كه وى نماز ظهر را دو ركعتى خواند و به مردم كه چهار ركعت مىخواندند ، گفت : من همنشين پيامبر بودم و در سفر چيزى به دو ركعت نمىافزود ، همنشين ابو بكر بودم و در سفر چيزى به دو ركعت اضافه نمىكرد ، همنشين عمر بودم و در سفر چيزى به دو ركعت اضافه نمىكرد ، همنشين عثمان بودم و در سفر چيزى به دو ركعت اضافه نمىكرد ، خدا مىفرمايد : رسول خدا براى شما اسوهى حسن است . « 2 »
از عبد اللّه بن عمر و عبد الرحمن بن يزيد نيز نقل شده كه با اينكه پيامبر و ابو بكر و عمر و عثمان نماز در « منى » را دو ركعت خواندهاند ولى چون اينك عثمان چهار ركعت مىخواند ، ما هم چهار ركعت مىخوانيم چون مخالفت شرّ است . « 3 »
ابن حزم مىگويد : « رفتار عايشه و عثمان ، تأويل شخصى آنان بوده ؛ و مخالف نظريههاى ديگر صحابه است . » « 4 »
زهرى از عروه نيز چهار ركعتى خواندن عايشه و عثمان را تأويل شخصى آنها مىداند . « 5 »
با توجه به آنچه گذشت و نيز ديگر مدارك تاريخى ، اداى چهار ركعتى نماز در سفر ، از نيمهى دوم زمان عثمان پديد آمده و پيش از آن ، مدركى كافى و وافى وجود ندارد ؛ بنابراين ، به ناچار بايد گفت عمل او كه صحابه ديگر پيامبر آن را نپذيرفتهاند ، بدعت و حرام بوده است .
هامش
( 1 ) - مسند احمد ، ج 2 ، ص 140 .
( 2 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 144 .
( 3 ) - سنن ابى داوود ، ج 2 ، ص 438 ؛ سنن الكبرى بيهقى ، ج 3 ، ص 143 .
( 4 ) - المحلى ، ج 4 ، ص 269 .
( 5 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 143 .