و در سفر به حال خود آن را واگذاشت . » « 1 »
3 - انس بن مالك مىگويد : خرجنا مع النبى من المدينة الى مكة فكان يصلى ركعتين ركعتين حتى رجعنا الى المدينة . « 2 »
« با رسول خدا از « مدينه » به « مكه » آمديم ؛ وى تا بازگشت به « مدينه » ، نماز را دو ركعتى مىخواند . »
4 - عمران بن حصين دربارهى سفرهاى خود ، مىگويد : « مسافرتى با پيامبر نكردم مگر اينكه تا بازگشت به « مدينه » نماز را دو ركعتى مىخواند . » « 3 »
5 - عبد اللّه بن عمر نيز مىگويد : « از وقتى كه پيامبر از « مدينه » خارج مىشد تا بازگشت بيش از دو ركعت نمىخواند . » « 4 »
همچنين آثارى از ياران پيامبر رسيده است كه مطابق آنها ، آنان نماز در سفر را دو ركعتى عنوان كردهاند . از جمله :
1 - ابن مسعود مىگويد : « هركس در سفر نماز را چهار ركعتى بخواند ، اعاده كند . » « 5 »
2 - عايشه مىگويد : « نماز دو ركعت ، دو ركعت در سفر و وطن نازل شده بود ، همين مقدار براى سفر ماند و در وطن دو ركعت افزوده شد . » « 6 »
3 - سايب بن يزيد كندى مىگويد : « نماز دو ركعت ، دو ركعت بود ، در وطن دو
هامش
( 1 ) - مجمع الزوايد ، ج 2 ، ص 154 .
( 2 ) - صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 34 ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 145 ؛ سنن نسايى ، ج 3 ، ص 118 .
( 3 ) - احكام القرآن جصاص ، ج 2 ، ص 318 .
( 4 ) - سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 40 .
( 5 ) - مجمع الزوايد ، ج 2 ، ص 155 .
( 6 ) - صحيح بخارى ، ج 1 ، ص 93 ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 142 ؛ سنن ابى داوود سجستانى ، ج 1 ، ص 269 .