پرهيز از نيرنگ بجاى سياست
حكومت و رياست وسيلهاى است براى اصلاح امور دنيا و دين مردم نه هدف و نهايت آرزوها . آنان كه غايت آمالهاى خويش را در رسيدن به منصبى مىبينند چه بسا در راه رسيدن به هدف و يا استمرار آن ، هر حيلهاى را به كار گيرند .
حضرت امير در ستايش وفادارى و تقبيح مكر و نيرنگ در خطبه 41 فرمودهاست .
« أَيُّهَا النَّاسُ ، إِنَّ الْوَفَاءَ تَوْأَمُ الصِّدْقِ ، وَلَا أَعْلَمُ جُنَّةً أَوْقَى مِنْهُ ، وَمَا يَغْدِرُ مَنْ عَلِمَ كَيْفَ الْمَرْجِعُ .
وَلَقَدْ أَصْبَحْنَا في زَمانٍ قَدِ اتَّخَذَ أَكْثَرُ أَهْلِهِ الْغَدْرَ كَيْساً ، وَنَسَبَهُمْ أَهْلُ الْجَهْلِ فِيهِ إِلى حُسْنِ الْحِيلَةِ . مَا لَهُمْ ! قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ! قَدْ يَرَى الْحُوَّلُ الْقُلَّبُ وَجْهَ الْحِيلَةِ وَ دُونَهَا مَانِعٌ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ وَ نَهْيِهِ ، فَيَدَعُهَا رَأْيَ عَيْنٍ بَعْدَ الْقُدْرَةِ عَلَيْهَا ، وَ يَنْتَهِزُ فُرْصَتَهَا مَنْ لَاحَرِيجَةَ لَهُ فِي الدِّينِ » .
اى مردم وفاء با راستگويى دوقلو است و من سپرى محكمتر و نگاهدارندهتر از وفاء در مقابل عذاب خداوند نمىشناسم ، هركه از وضع رستاخيز آگاه باشد ، نيرنگ نمىكند .
ما در زمانهاى واقع شدهايم كه اكثر مردم مكر را زيركى مىدانند و جاهلان و نادانان را زيرك مىپندارند . نيرنگبازان چه سودى مىبرند ؟ خداوند آنها را از رحمتش دور سازد . آنان كه به پيشآمدهاى آينده آگاهند ، راه حيله و نيرنگ را مىدانند ولى تنها عامل پرهيزشان از آن ، امر و نهى خدا مىباشد . پس با وجود پيشآمدن شرايط حيله و توانائىشان بر انجامش آن را ترك مىگويند ، ولى آنان كه در امر دينشان از هيچ خطائى باك ندارد ، فرصت انجام مكر و حيله