پيشدستى نكنيد ، تحمّل كنيد تا جنگ از طرف آنها شروع شود .
سپاه جمل به شدت اصحاب امام عليه السلام را تيرباران كردند ، ياران حضرت بىتاب شدند ، وقتى اولين شهيد را به حضور امام عليه السلام آوردند حضرت فرمود :
« اللَّهُمَّ اشهد »
؛ خدايا گواه باش و تأكيد كرد كه وارد جنگ نشويد .
شهيد دوم را آوردند و حضرت بار ديگر فرمود :
« اللّهم اشهد »
و امر به صبر نمود ، سپس
« عبداللَّه بديل »
كه از اصحاب رسولخدا صلى الله عليه و آله بود ، كشته برادرش را آورد و آن را در پيشگاه امام برزمين گذاشت .
امام جمله
« انا للَّهِ وانا اليه راجعون »
را بر زبان راند و زره رسولخدا صلى الله عليه و آله را پوشيد و ذوالفقار را حمايل كرد و پرچم پيامبر را به دست فرزندش « محمّد حنفيه » سپرد و به دشمن حمله برد و آيه شريفه ذيل را قرائت فرمود .
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ
. « 1 »
آيا گمان كرديد وارد بهشت مىشويد ، بدون امتحانى كه پيش از شما برگذشتگان آمد . برآنها رنجها رسيد و آنان همواره پريشان بودند به حدى كه رسول و گروندگان به او از شدت اندوه از خداوند مدد خواستند و گفتند : چه وقت نصرت خداوند فرامىرسد ؟ در آن حال به آنان گفته شد : همانا بشارت خداوند نزديك خواهد بود .
سپس از خداوند درخواست صبر كرد ، آنگاه قرآنى بلند نمود و فرمود چه كسى حاضر است قرآن را بگيرد و آنها را به آنچه در آن است دعوت كند ، و بهشت نصيبش گردد . جوانى به نام « مسلم » به پا خاست . امام فرمود : اى جوان ابتدا دست راست و سپس دست چپ تو را را قطع مىكنند ، و تو را شهيد مىنمايند ، جوان
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 214 .