آن را تصرف و احيا كند و اين مطلب جز با ملكيت محدود و موقت و يا احقيت و اولويت سازگار نيست .
تبصره : مرحوم شيخ محمد حسين اصفهانى در حاشيهء مكاسب مىگويد :
پنهان نيست كه ظهور دلالت اخبار گذشته در اين كه محيى زمين موات مالك آن نمىشود ، به مراتب قوىتر است از دلالت لام بر ملكيت در اخبار مطلقه ، مانند « من احيا ارضاً فهى له » . پس مىتوان گفت كه احيا جز اولويت و احقيت چيزى افاده نمىكند و منافاتى نيست بين اولويت محيى و بقاى ملكيت امام و اگر فقها قايل به جواز بيع زمين شدهاند ، بدان جهت است كه جواز بيع ملازمه با ملكيت بايع ندارد ؛ نظير اين كه حاكم اموال زكوى و اموال قاصرين و غايبين و اموال وقفى را لدى اللزوم مىفروشد .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 313
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣١٣