55 . اخلاق در اسلام
حبّ و دوستى
امام صادق عليه السلام :
كُلُّ مَنْ لَمْ يُحِبَّ عَلَى الدِّينِ وَ لَمْ يُبْغِضْ عَلَى الدِّينِ فَلَا دِينَ لَه ؛
كسى كه پايه و اساس حب و بغضش دين و عقيده نباشد ، او ناقص الايمان است .
سخن در حب و دوستى بود ، قبلًا مطالبى چند از معدن وحى و تنزيل در اين رابطه معروض شد و اينك تتمهاى در بارهء آن مقصد :
يكى از غرايز انسانى - كه قابل ترديد و تشكيك نيست - صفتى است مكنون در نهاد انسان به نام حب كمال كه هر انسانى در وجود خويش و سويداى دل خود مىيابد كه دوستدار كمال و زيبايى و عظمت ، و بالاخره هر نوع برترى و فضيلت باشد ؛ گرچه گاهى و يا به تعبير بهتر ، غالباً از آن دارد و به آن غريزه توجه ندارد ؛ ولى چه بداند و چه نداند ، او طالب زيبايى و عاشق كمال است . و روى اين انگيزه است كه پيوسته در حركت و كوشش و تكاپو است ؛ منتهى در مصداق محبوب خويش خطا و اشتباه مىكند و اين اشتباه است كه امروز قافله بشرى را در صحنه گيتى و صحراى بىپايان زندگى دچار هزاران اختلاف و تشتت نموده است و هر گروهى چيزى را مىطلبد و