51 . اخلاق در اسلام
راحت طلبى
اللَّهُمَّ لَاتَدَعْ خَصْلَةً تُعَابُ مِنِّى إِلَّا أَصْلَحْتَهَا ؛
پروردگارا ، هيچ صفت ناپسندى كه سبب عيب و نقص من باشد در روانم مگذار ، جز آن كه توفيق اصلاح آن را به من عنايت كنى .
يكى از صفتهاى زشت انسانى كه غالباً بدان توجه نمىشود ، ولى بسيار خطرناك و خسرانزا و زيانآور است ، صفتىاست به نام « حب الراحه » ، يعنى استراحتطلبى و تن به كار ندادن و به تعبير ديگر ، تنبلى و كسالت . اين صفت وسيله محروم شدن انسان از خيرات دنيا و همه سعادتهاى آخرت است . دانشآموز تنبل و دانشجويى كه پيوسته در فكر استراحت بدن خويش باشد ، به مرحله كمال تحصيلى خود نمىرسد و در نتيجه ، عمرى بىنفع خواهند داشت ، و طلبهاى كه تن به زحمات درس و مطالعه و بيدارى شب ، براى فكر و تعلم و عبادت ندهد ، سرانجام نه خود به كمالى مىرسد و نه مىتواند جامعهاى را به سوى كمال سوق دهد .
در احاديث آمده است : محمد بن مسلم - كه يكى از شاگردان مبرز مكتب اهل بيت بود - مىگويد ، امام سجاد عليه السلام فرمود :
حب دنيا و عشق و علاقه به اين جهان شعبههاى متعددى دارد كه از آن جمله