چگونه حرص از انسان زايل مىشود ؟
علاج حرص با تفكر و انديشيدن است ؛ يعنى انسان بايد عاقل شود و درست بيانديشد و با انديشه درست است كه انسان درك مىكند : اگر آنچه خدا به من داده است ، آنها را كم شمردم و كفران نعمت نمودم و دنبال مال مردم افتادم ، معلوم نيست به نتيجه برسم . وانگهى در اين راه بايد چندين بار مخالفت اللّه كنم و دست به گناه بزنم تا اين كه به آرزوى دنيايى خود برسم . و اين مال و مقامى كه پس از چندين بار مخالفت خدا و ارتكاب گناه به انسان برسد ، چقدر مىتواند از آن استفاده كند ؟ و به فرض استفاده كردن ، انسان حتماً بايد از اين جهان برود و هيچ مقام و جاهى ، ابدى و جاودان نيست . خلاصه انسان اگر حساب كند ، مىفهمد كه از دنيا خواهد رفت و در عالم ديگر جواب آن گناهانى كه براى رسيدن به هواها و اميال نفسانى مرتكب شده است را چگونه خواهد داد ؟ !
لذتهاى دنيا هر چقدر باشد ، تمام شدنى است ، ولى گناه حاصل از آن ، تمام شدنى نيست ؛ زيرا انسان وقتى از اين دنيا برود ، مسؤول آن گناهان است . از اين رو ، در بعضى از دعاها ، امام زين العابدين عليه السلام عرض مىكند :
پروردگارا پناه مىبرم بر تو از گناهانى كه لذتهايش از بين رفت ، اما عواقب و مسؤوليتها و جوابش باقى است ، اگر در دنيا هم نتوانم جبران كنم ، سرانجام پس از مرگ به سراغم خواهد آمد .
از اين رو ، بايد گفت بهترين راه علاج اين مرض ، تفكر و انديشيدن است و تفكر است كه خيلى اثر دارد . در روايت است كه :
كَانَ أَكْثَرُ عِبَادَةِ أَبِى ذَرٍّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ خَصْلَتَيْنِ التَّفَكُّرَ وَ الِاعْتِبَار ؛
بيشترين عبادت ابوذر تفكر و عبرت گرفتن بود .
بيشترين عبادت ابوذر رضى الله عنه تفكر و عبرتگيرى بود . تفكر يعنى انسان در بارهء