در اين روايت ، يكى ديگر از مصاديق بخيل ذكر شده است . و او كسى است كه در سلام كردن بخل مىورزد ، و هيچ وقت در سلام سبقت نمىگيرد ، بلكه همواره منتظر است مردم به او سلام كنند و او جواب بگويد . يا اين كه از جواب سلام دادن هم سستى و تنبلى بكند .
3 . پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
الْبَخِيلِ الَّذِى إِذَا ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَىّ ؛
بخيل كسى است كه نام مرا بشنود و بر من درود نفرستد .
بنا بر اين ، كسى كه نام حضرت رسول صلى الله عليه و آله را بشنود و صلوات نفرستد ، يكى از بخيلان به شمار مىآيد .
و كوتاه سخن ، اين كه بخل منحصر به امور مادى و اموال نمىشود ، بلكه بخل ورزيدن در بسيارى از امور معنوى نيز صدق مىكند كه سه مورد آن را ذكر كرديم .
نتيجه بخل
از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه اگر كسى در موارد انفاق خوددارى كند و بخل ورزد ، در آينده گرفتار خواهد شد و چند برابر آن را در جايى كه خدا راضى نيست ، مصرف خواهد كرد و هيچ اجر و مزدى نيز نخواهد يافت .
گويا حضرت مىفرمايد كه عاقبت بخل چنين است . و بسيار ديده شده است كسانى كه اموالشان را در راهى كه مورد رضاى اللَّه و سعادت خودشان و حيات بخشيدن به جامعه است ، مصرف نمىكنند و گذشت ندارند ، سرانجام ناچار مىشوند كه چند برابر آن اموال را در راههاى باطل و بيهوده صرف كنند . و چه بسا اتفاق افتاده است كه افراد بخيل اموال زيادى را با خون دل جمع كردهاند و ديگران با دزدى و تقلب از آنها گرفتهاند يا اين كه پس از مرگشان خويشان آنها بر آن اموال مسلط شده و در موارد گناه مصرف نمودهاند .