36 . درس اخلاق حضرت آية اللَّه مشكينى
حمد و سپاس خدايى را كه همه گويندگان و مديحه سرايان فرشتگان و انس و جن مدحت و صفات كمال و جلال و جمال او را قدرت توصيف ندارند . و سپاس او را كه همه حسابگران ، از فرشتگان و انس و جن ، نعمتهاى بيكران مادى و معنوى او را قدرت شمردن و به نهايت رساندن ندارند . و سپاس او را كه همه كوشش كنندگان با تمام نيرو - اگر كوشش كند - قدرت اداى عبادت او را « كما هو حقه » ندارند ؛ خدايى كه همتها و فكرها هر چه دوربين و دورانديش باشند ، حقيقت او را و كنه ذات او را درك نتواند كرد . فكرها و مغزها و انديشهها و فراستها ، هر چه غور كنند ، به حقيقت ذات او پى نبرند ؛ آن خدايى كه صفات او را حدى نمىتوان فهميد و حدودى نمىتوان قرار داد ؛ چه آن كه در تمام صفات ، مطلق است و بى قيد و اين ماهاييم كه در همه صفات محدود و مقيد و موقت به زمان و مكان و خصوصيات ديگر ؛ آن خدايى كه تمام هستى را از كتم عدم به اين عالم درآورد و ايجاد كرد ، با فطرت عظيم خودش ؛ آن خدايى كه از نسيم همه جانبه او مىوزد كه همه مستحقين حيات را از نباتات و غير نباتات روح حيات مىبخشد ، « نشر الرّياح برحمته » و آن خدايى كه حركتهاى ناراحت كننده و نابود كننده زمين را به نسبت ساكنين او به وسيله كوههاى ميخكوب شده بر محل خودش ساكن ، و اين زمين را مهد آرامش جهانيان قرار داد . سپاس او را و فرستادگان او را و جانشينان فرستادگان او را و درود بر روان همه آنها باد .
نفس انسانى داراى صفاتى است . روح ما داراى صفات مختلف است . صفتهاى