دارم ؛ و در بخش پنجم ، انسان به مرحلهاى مىرسد كه در پى افزونى مال و اولاد طى طريق مىكند .
ما اينها را لوازم دنيا مىدانيم و گذر و صعود از آنها را تا رسيدن به كمال مطلوب سعادت و خوشبختى تلقى مىنماييم ؛ اما ماديين از اين مطالب به عنوان ابزار سعادت انسان ياد مىكنند . ديدگاه ما نسبت به دنيا چنين ديدگاهى است :
كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرّاً ثُمَّ يَكُونُ حُطَاماً ؛
دنيا همانند مزرعه سرسبزى است كه باران بهار باريده و گلها و شكوفهها جوانه زده و زارع از نگاه كردن بدانها لذت مىبرد ؛ اما دير زمانى نمىگذرد كه پاييز مىآيد و برگها طراوت و جوانى را از دست مىدهد و به زردى مىگرايد ، آن گاه خرد شده و بر روى زمين مىريزد و از بين مىرود .
چنين جهانى ، با اوصافى كه ذكر شد ، ارزش ندارد كه انسان در راه او از همه كمالاتش صرف نظر كند و عظمت روحىخويش را از دست بدهد .
دوستان عزيز ، لباس محبت اين جهان را از پيكر روحتان بيرون آوريد و به خداوند عرضه بداريد :
اللَّهُمَّ زَكِّنِى وَ طَهِّرْنِى وَ صَفِّنِى وَ اصْطَفِنِى وَ خَلِّصْنِى وَ اسْتَخْلِصْنِى وَ اصْنَعْنِى وَ اصْطَنِعْنِى وَ قَرِّبْنِى إِلَيْكَ وَ لَاتُبَاعِدْنِىمِنْك ، وَ لَاتَرْفَعْنِى فِى النَّاسِ دَرَجَةً إِلَّا حَطَطْتَنِى عِنْدَ نَفْسِى مِثْلَهَا .
خداوندا ، من به درگاه تو آمدهام كه از همه عيوب پاك و مبرّا هستى . اى كسى كه همه پاكيزگىها و زيبايىها از اوست ، مرا نيز پاكيزه و طاهر گردان و مرا در نزد نفس خويش خوار و ذليل فرما و در برابر ارباب عقول ، بزرگ مرتبهام قرار ده و به هر ميزان كه مرا در برابر خلق خويش عزيز و گرامى مىفرمايى ، در پيش نفس خود خوار و فرومايهام گردان .
دوستان گرامى ، من به شما قول مىدهم و به تجربه نيز آموختهام كه هر كس از
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 145
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٤٥