تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشكول حكمت (فارسى) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
و كلّكم مذنب إلّامن عافيته ، فاسألوني المغفرة أغفر لكم و من علم أنّي ذو قدرة على المغفرة فاستغفرني بقدرتي غفرت له و لا أبالي و لو أنّ أوّلكم و آخركم و حيّكم و ميّتكم و رطبكم و يابسكم ، اجتمعوا على إشقاء عبد من عبادي لم ينقصوا من ملكي جناح بعوضة و لو أنّ أوّلكم و آخركم و حيّكم و ميّتكم و رطبكم و يابسكم ، اجتمعوا فيتمنّي كلّ واحد ما بلغتْ أمنيته ، فأعطيتُه لم يتبيّن ذلك في ملكي ، كما لو أنّ أحدكم مرّ على شفير البحر ، فغمس فيه إبرة ثمّ انتزعها ذلك . بأنّي جوادٌ ماجدٌ واجدٌ ، عطائي كلام ، و عداتي كلام ، فإذا أردتُ شيئاً فإنّما أقول له كن ، فيكون . « 1 » بيان : اشقاء : ظاهراً مراد اين است كه مويى از سرش كم كنند ؛ شفير البحر : كنار دريا ؛ ابرة : يك سر سوزن ؛ ماجد : صاحب عزّت و رفعت .

القائم عليه السلام

قال أمير المؤمنين عليّ عليه السلام : و كأنّي بالقائم قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجّل له شمراخ يزهو ، يدعو و يقول في دعائه : لا إله إلّااللَّه حقّاً حقّاً ، لا إله إلّااللَّه إيماناً و صدقاً ، لا إله إلّااللَّه تعبّداً و رقّاً . اللّهمَّ يا معين كلّ مؤمن وحيد ، و مذلّ كلّ جبّار
هامش
( 1 ) . حديثى غريب با سندى عالى است كه پيامبر از جبرئيل به نقل از خدا گفته : اى بندگانم ! همگى گمراهيد ، مگر آن را كه هدايت كنم . پس از من هدايت درخواست كنيد ، تا هدايتتان كنم . همگى فقيريد ، مگر آن را كه بىنياز كنم . پس از من بىنيازى درخواست كنيد ، تا رزق و روزيتان بدهم . همگى گنه كاريد ، مگر آن را كه به سلامت بدارم . پس از من آمرزش درخواست كنيد ، تا شما را ببخشم . هر كه بداند بر بخشش و آمرزش توانمندم و از من طلب آمرزش كند ، به واسطهء قدرت و توانم او را مىبخشم و به هيچ چيز اهميت نمىدهم . اگر اوّل و آخرتان ، زنده و مرده‌تان ، خشك و تر گردآيند كه بنده‌اى از بندگانم را آزارى برسانند ، حتّى به اندازهء بال مگسى نمىتوانند از قدرت و توانم بكاهند . اگر اوّل و آخرتان ، زنده و مرده‌تان ، خشك و تر گرد آيند و آن قدر كه مىتوانند ، آرزو و درخواست كنند ، بدانان مىدهم ؛ امّا باز در ملك و ملكوتم نمايان نخواهد بود ، [ و چيزى از دارايىام كم نمىشود ] مانند آن كه يكى از شما از كنار دريا بگذرد و سوزنى در آب فرو كند و سپس بيرون آورد . اين همه از آن روست كه من بخشنده ، و الا و قدرتمندم . گفتن همانا و بخشش همان . وقتىارادهء چيزى كنم ، همين كه بگويم : باش ، خواهد بود و به وجود مىآيد ( مستدرك الوسائل ، ج 5 ، ص 164 ؛ تفسير الإمام العسكرى عليه السلام ، ص 42 ) .