عنوان اوّل : ديهء نفس
مسئلهء 6 . ديهء قتلِ شبه عمد ، امور ششگانهء مذكور در قصاص است ، با اين فرق كه تخفيفى در سنّ شترها و از حيث وقت تأديه داده شده ؛ كه جانى بايد از مال خود تا دو سال بپردازد .
مسئلهء 7 . ديهء خطاى محض نيز همان اجناس ششگانه است با تخفيفى بيشتر در سنّ شترها و مهلت بيشتر در پرداخت ؛ كه بايد تا سه سال پرداخت شود . و اين ديه ، از مال خود جانى نيست ؛ بلكه بر عهدهء عاقله است ؛ يعنى اقوام پدرىِ جانى ، مانند : پدر ، اجداد پدرى ، برادرانِ پدرى ، عموها ، و عموزادهها ، و هكذا .
مسئلهء 8 . در قتل عمدى ، در صورتى كه در يكى از ماههاى حرام - رجب ، ذى القعده ، ذى الحجّه ، محرّم - و يا در حرمِ امن الهى و يا در مكّهء معظّمه ، واقع شود ، در صورتى كه طرفين ، مصالحه به ديه نمايند ، علاوه بر اصل ديه ، به مقدار يك سوم آن نيز به منظور تشديد عقوبت به لحاظ حسّاسيّت زمان و شرافتِ مكان افزوده مىشود كه واجب است قاتل بپردازد .
مسئلهء 9 . براى كسى كه امور زير از وى صادر شود و قصد قتل نداشته باشد ، لكن منجر به قتل نفس و يا نقص بدنى گردد ، ديهء نفس يا ديهء نقص ، واجب مىشود :
1 . زدن كودك براى تأديب ، در صورتى كه تأديب كننده پدر ، جدّ پدرى ، وصى و معلّم باشد .
2 . معالجهء دكتر غير متخصّص يا بىتجربه به نحو مباشرت در جرّاحى و غيره .
3 . معالجهء كودك و ديوانه به نحو مباشرت ، بدون اذن ولى .
4 . اشتباه كردن در ختنهء كودك و بريدن زيادتر از مقدار محدود .
5 . غلتيدنِ شخص در خواب و كشتن بچّه و غيره ، [ كه ] ديه بر عاقله است .
6 . تجاوز جنسى به عنف .
7 . افتادن بار از دوش حمّال به روى شخصى و يا خوردنِ چيزى در دست شخصى به ديگرى .