وَ أَعْتِقْ رَقَبَتي مِنْ النَّارِ . اللَّهُمَّ لا تَمْكُرْبي ، وَ لا تَسْتَدْرِجْني ، و از آتش دوزخ آزادم كن . خداوندا ، مرا به عقوبت ميفكن و به عذاب ناگهانى گرفتارم مساز وَ لا تَخْدَعْني ، وَ ادْرَءْ عَنّي شَرَّ فَسَقَهِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ .
و مرا رسوا مكن و بلاى فاسقان جن و انس را از من دور گردان .
[ آنگاه ، سر و ديدهء خود را به سوى آسمان بلند كرد و از ديدههاى مباركش مانند دو مشك اشك مىريخت ، و به صداى بلند گفت : ]
يا أَسْمَعَ السَّامِعينَ ، يا أَبْصَرَ النَّاظِرينَ ، وَ يا أَسْرَعَ الْحاسِبينَ ، اى شنواترين شنوندگان و اى بيناترين بينايان ، اى سريعترين حسابگران وَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ السّادَةِ و اى مهربانترين مهربانان ، به محمد و خاندانش كه مايهء خير و بركت عالميانند ، الْمَيامينَ ، وَ أَسْئَلُكَ اللَّهُمَّ حاجَتِىَ الَّتي إِنْ أَعْطَيْتَنيها درود فرست . خداوندا ، از تو مىخواهم آن حاجتم را كه اگر برآورى ، لَمْ يَضُرَّني ما مَنَعْتَني وَ إِنْ مَنَعْتَنيها لَمْ يَنْفَعْني ما أَعْطَيْتَني ، ديگر از هر چه محرومم كنى زيان نكنم و اگر برنياورى ، هر چه عطا كنى ، مرا سودى نبخشد ، برآورده ساز .
أَسْئَلُكَ فَكاكَ رَقَبَتي مِنَ النَّارِ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ وَحْدَكَ از تو مىخواهم از آتش دوزخم رهايى بخشى . جز تو خدايى نيست يگانهاى لا شَريكَ لَكَ ، لَكَ الْمُلْكُ وَ لَكَ الْحَمْدُ ، وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ و تو را شريكى نيست . فرمانروايى مخصوص توست و ستايش تو را شَيْءٍ قَديرٌ ، يا رَبِّ يا رَبِّ . يا رَبِّ . « 1 » [ پس مكرر مىگفت : ] يارب . يارب .
سزاوار است و تو بر هر كار توانايى ؛
هامش
( 1 ) . اقبال / 2 / 74 .