موسى گفت : آيا به عوض وبَدَل مىپذيريد چيزى كه پستتر وبدتر است در برابر آنچه خير وپر ارج است ؟ غذاهاى پاك وطَيّبى را كه سرِ موعد ، از آسمان مىرسد ، تبديل مىكنيد به چيزهايى كه با زحماتِ كشاورزى وآفات فراوان ، به دست مىآيد ؟ حال كه چنين است ، در مصر فرود آييد - در شهري كه در نزديكى آن صحرا بود - كه در آن جا آنچه خواستيد براي شما ميسّر است . وبر پيشانى آنها مهر ذلّت وخوارى زده شد وبه غضبى از جانب خدا بازگشتند ومستحقّ آن شدند .
ذلِكَ بِأَ نَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ ؛ واين ذلّت وغضب ، براي آنها ، به كيفر آن است كه : آنها همواره آيات ونشانههاى خداوند را - نبوّت موسى وهارون ومعجزات وافر آنها را از شكافتن دريا وابر سايبان ومَنّ وسَلْوا وحجر منبع چشمهها وكتاب تورات وغيره - انكار مىكردند .
وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ : وپيامبران خدا را به ناحق مىكشتند ، چنانچه شعيا وزكريّا ويحيى را كشتند وعيسى را خدا از دستشان ربود .
ذلِكَ بِمَا عَصَوا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ : وصادر شدنِ اين قِسم كفرها وكفرانها ، به خاطر آن است كه : آنها پيوسته گناه مىكردند واز حدود خدا تجاوز مىنمودند ، تا كارشان به آن جا كشيد ؛ چه آن كه ارتكاب صَغاير ، انسان را به كباير مىكشاند .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ
[ تفسير آيهء 62 ]
وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ . [ 62 ]
« هادَ الرجلُ » : توبه كرد . و « هادَ الرجلُ » : يهودي شد . و « نصارى » جمع « نصران » به معناى كمك كنندهء پيروان عيسى .
و « صبأ الرجل » ؛ يعنى : از ديني به دين ديگرى رفت . ودر « صابئون » اختلاف است ؛ برخى گفتهاند : پيروان نوحاند كه در شريعت أو ماندهاند . وبرخى گفتهاند :
فرقهاى از نصارا ويا پيروان يحيى هستند .
ومَنْ آمَنَ بِاللَّهِ بدل است از الَّذِينَ هَادُوا وما بعدِ آن .