اين كه به كفران اين نعمت پرداخته ومنحرف مىشود .
ودر سورهء « بلد » با جملهاى كوتاه اين مطلب را نيز روشن مىنمايد :
وَهَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ ؛ « 1 » ما راه خير وشر را به أو نشان داديم .
وبه انتخاب انسان است كه كدامين راه را برگزيند ، چه در مرحله أمور اعتقادي ويا در مسائل عملي واخلاقى .
فرصت دنيوي اندك است
بنا بر اين ، علت مهلت دادن به كفار در آيهء شريفه روشن شد . ولى اين مهلتها گاه بسيار طولانى است ؛ مثلًا نهصد سال به مردمى فرصت مىدهد كه شهري آن چنان در كمال استحكام بسازند كه در دنيا نظيرش ساخته نشده باشد :
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ الَّتِى لَمْ يخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِ ؛ « 2 » آيا نديدى كه خداى تو با مردم شهر « ارم » كه صاحب قدرت بودند چه كرد ؟ در صورتي كه مانند شهر آنها در بزرگى واستحكام شهري بنا نشده بود .
در عين حال ، با اين همه مهلت مىفرمايد :
نُمَتِّعُهُمْ قَليلًا ؛
مهلت اندكى به آنها مىدهيم .
زيرا نهصد سال براي ما زمان زيادى به حساب مىآيد ، ولى از نظر خداوند ، اندك وناچيز است :
وَإِنَّ يوْمًا عِندَ رَبِّك كأَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ ؛ « 3 » يك روز نزد پروردگارت به اندازه هزار سال ، از سالهايى است كه شما محاسبه مىنماييد .
هامش
( 1 ) . سورهء بلد ، آيهء 10 .
( 2 ) . سورهء فجر ، آيهء 7 - 8 .
( 3 ) . سورهء حج ، آيهء 47 .