نموديم . خداوند به پيامبر مىفرمايد : اگر كسى كافر شد ، يعنى منكر توحيد ويا نوبت ويا معاد شد ، از كفر أو اندوهگين مباش .
نگرانى پيامبر صلى الله عليه وآله از كافر شدن مردم
ممكن است كسى اين سؤال به ذهنش راه يابد كه چرا پيامبر از گمراه شدن كسى ناراحت مىشود ، در صورتي كه اگر انسان بشنود يك نفر از ميان يك ميليارد مسلمان ، كافر شده است ، به طور طبيعي ناراحت مىشود . وما نيز قبلًا بيان نموديم كه يكى از مراتب نهى از منكر اين است كه مسلمان قلباً از انحراف ديگران ناراحت گردد .
ولى ناراحتى پيامبر يك ناراحتى عادى نبود . گاهى آن چنان از كافر شدن بعضي ناراحت مىشد كه نسبت به سلامتى ويا به جان پيامبر احساس خطر مىشد . در سورهء مباركه « كهف » - كه از سورههايى است كه در مكة نازل گرديده است - مىفرمايد :
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً ؛ « 1 » نزديك است كه خويش را از تأسف واندوه در آستانه هلاكت ونابودى قرار دهى كه به اين قرآن ايمان نمىآورند .
ودر سورهء فاطر مىفرمايد :
فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ ؛ « 2 » به خاطر كفر وگناه مردم خودت را به حسرت واندوه مينداز .
بنا بر اين ، حزن واندوه پيامبر صلى الله عليه وآله بر كفر مردم ، اندوهى طاقتفرسا وخطرناك براي وى بوده واز اين رو ، در آية فرموده است :
فَلَا يحْزُنك كفْرُهُ ؛
اى پيامبر ، اگر كسى كافر شود ، كفر أو تو را آن چنان محزون نسازد كه در معرض خطر قرار گيرى .
هامش
( 1 ) . سورهء كهف ، آيهء 6 .
( 2 ) . سورهء فاطر ، آيهء 8 .