صابرين چه كساني هستند ؟
الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ ؛ « 1 » آنهايى كه چون حادثهاى ناگوار به آنها برسد ، ( صبورى پيش گرفته ) ومىگويند ما از آن خدا هستيم وبه سوى أو باز مىگرديم .
داستان حضرت أيوب
يكى از پيامبرانى كه به دارا بودن صفت صبر ، معروف است ، حضرت أيوب عليه السلام است .
حضرت أيوب داراى مال وفرزندان زياد بود كه خداوند تمام آنها را از أو گرفت وحتى سلامتى را نيز از وى سلب نمود ؛ به گونهاى كه ديگر مردم از أو به تنگ آمده وأو را از محل سكونتش بيرون نمودند . أيوب به همراه همسرش از آنجا به محل ديگرى منتقل شد . روزى همسر أيوب به وى گفت : تو پيامبر مستجاب الدّعوهاى ، راز ونيازهاى شبانه دارى ، از خدا بخواه كه اين گرفتارى را از ما برطرف سازد .
حضرت أيوب در پاسخ ، جملهاى گفت كه از روح بزرگ أو حكايت مىكند .
پرسيد : چند سال بود كه ما با آسايش وراحتى ورفاه زندگى مىكرديم ؟
- هفتاد سال .
- چند سال است كه به اين مشكلات دچار شدهايم ؟
- سه ، چهار سال !
- بگذار به همان مقدار كه در راحتى وسلامتى به سر بردهايم ، در اين حالت به سر بريم وسپس دعا خواهم كرد تا آن نعمتهاى خويش را مجددا به ما بازگرداند .
اين مقام ، مقام صبر است واين عنايت الهى است كه انسان در برابر حوادث ، بتواند صبور باقي بماند . انساني كه در برابر مشكلات شروع به جزع وفزع نموده وخويشتن دارى را از دست مىدهد ، انساني بالغ نيست وگرچه هفتاد سال بر عمر أو گذشته
هامش
( 1 ) . همان .