نشان داده وآلوده به گناه نگردد ، از بالاترين مقام صبر برخوردار است ؛ زيرا انسان صبور - كه در برابر حوادث وناملايمات دنيا صبر مىكند - يك درجه در انسانيت ، ارتقا يافته است ؛ ولى اگر بر انجام واجبات از خود صبر نشان دهد ، از درجه دوم هم بالا رفته است واگر در برخورد با گناه ، صبور وخويشتندار باشد ، در آن صورت ، انسان كاملى شده است .
صبر ، بالاترين صفت است
از اين رو ، لقمان به فرزندش توصيه مىنمايد كه صبر را پيشه خويش سازد ، ودر برخورد با واجبات ، محرمات وحوادث ، پيوسته بردبار وصبور باشد . پس اين مهمترين مطلبي است كه لقمان به فرزندش سفارش مىنمايد .
علماى اخلاق مىگويند : در ميان أوصاف شايسته ونيكوى انسان ، صفت صبر از مهمترين آنهاست . آرى ، اين صفت از سخاوت ، شجاعت ، عدات و . . . بالاتر است ؛ زيرا تمام اين صفات شعبههايى از صبر مىباشند . انساني كه بر خويش مسلط است ، مىتواند از مال خود گذشته وآن را در راه خداوند انفاق نمايد . انسان در برابر گناه اگر صبور باشد ودر انجام عبادات شكيبايى نشان دهد ، عادل مىشود وشخصي كه بر مشكلات صحنهء نبرد ، صابر باشد وآنها را ناچيز انگارد ، انسان شجاعى خواهد بود .
در آيات وروايات در بارهء صبر مطالب بسيارى بيان شده است . در سورهء « بقره » مىفرمايد :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ؛ « 1 » اى أهل ايمان ( در برابر حوادث سخت زندگى ) از صبر واستقامت ونماز كمك بگيريد وهمانا خداوند با بردباران وصابران است .
در اين آيهء شريفه دو عامل مؤثر براي رسيدن به هدف بيان شده است : يكى پايدارى وصبر وديگرى نماز كه ارتباط با خداست .
ما هر كارى را كه انجام مىدهيم ، ارائه وحركت از ماست وتوفيق از خداوند
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 153 .