در روايت است كه خداوند به موسى عليه السلام دستور داد بهترين عباداتى را كه انجام داده است ، بازگو كند . حضرت موسى عليه السلام شبانه مشغول فكر شد كه كدامين عبادتي را كه انجام داده است ، به عنوان بهترين عبادت به محضر خداوند متعال عرضه دارد ؟
سپس عرض كرد : خداوندا ، بهترين عباداتم ، نماز ، روزه ، زكات وصدقات است .
خطاب رسيد كه : اى موسى ، اما نمازت ، سند مسلمان بودن تو است ؛ زيرا اگر كسى ادعاى مسلمان بودن كند ، ولى نماز نخواند ، روز قيامت مدركى براي مسلمان بودن خود ندارد تا ارائه دهد . واما روزهات سپرى براي تو از آتش جهنم است وزكاتت ، نوري است كه بر صحنه محشر پرتو مىافكند وصدقه دادن تو ، سايهاى است كه تو را از گرماى آفتاب قيامت نگه مىدارد . پس اينها همه براي خودت است . غير از اينها چه كارى انجام دادهاى ؟ عرض كرد : خداوندا ، غير از اينها كارى نشان ندارم .
فرمود : چه كارى را براي من دوست داشتى كه انجام گيرد وچه كارى دشمن داشتى ومايل بودى كه اصلًا كسى مرتكب آن نگردد وچه انساني را به خاطر من دوست داشتى وچه انساني را دشمن ؟
اين همان مرتبه أول امر به معروف ونهى از منكر است كه رواست انسان از انجام كارهاى خير خشنود شود واز ارتكاب اعمال زشت ناراضى وناراحت باشد . وچنان كه گفتيم ، اين دو فريضة ، مراتب ديگرى هم دارد ، واز ديد آيات وروايات تا حدى اهميت آنها روشن شد وبه همين دليل است كه لقمان از ميان فرايض الهى ، نيز روى اين دو انگشت گذاشته وفرزندش را به انجام آن توصيه مىنمايد ، وخداوند نيز به دليل اهميت اين دو توصيه ، آن را در قرآن كريم ، بيان فرموده است .
صبر وبردبارى
يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ؛ « 1 »
فرزندم ، نماز را برپادار وبه معروف وكار نيك دستور ده ومردم را از منكر
هامش
( 1 ) . سورهء لقمان ، آيهء 17 .