بچشاند ؛ چه رسد به اين كه سالها بلكه قرنها به خاطر معصيتها وگناهان در آنجا بسوزند وزجر بكشند ( پناه بر خدا ! ) .
آرى ، اين چنين اشخاص گنهكارى - كه ايمان به خدا وروز جزا وساير أصول دين دارند - گرچه به بهشت خواهند رفت ، ولى مدتي از اين فيض محروم مىمانند وبه جاى آن معذّب خواهند بود ؛ در عالم برزخ عذاب مىبينند ودر محشر نيز با ناراحتىها مواجه مىشوند واگر تمام نشد ، محكوم به جهنم موقت مىشوند .
در اينجا نكتهاى است كه بايد خوب دقت شود :
درست است كه اگر كسى ايمان داشته باشد واعمال خوب نداشته باشد ، در نتيجة به بهشت خواهد رفت ، ولى مگر ممكن است كسى ايمان واعتقادش درست باشد وعمل صالح انجام ندهد ؟ در قرآن مىخوانيم :
ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُون ؛ « 1 » سرانجام كار آن كساني كه به اعمال زشت وبد پرداختند ، اين كه آيات خدا را تكذيب كرده وآنها را مسخره مىكردند .
واين چنين است كساني كه گناه مىكنند ، واجبات را ترك ومحرمات را انجام مىدهند ، به تدريج ايمانشان نيز كم شده تا اين كه از بين مىرود . زيرا هر چه گناه بيشتر شد ، قلب انسان را زَيْغ ورَين فرا مىگيرد تا جايى كه ديگر جايى براي ايمان در آن نمىماند . بنا بر اين ، كوشش ما بايد بر اين باشد كه از گناه ومعصيت فاصله بگيريم تا خداى نخواسته در گناه غرق نشويم وديگر راه نجاتي هم نيابيم .
آزاد شدگان از آتش جهنم
در روايتي آمده است :
مؤمنانى كه در اثر گناه محكوم به جهنم شدهاند ، پس از اين كه مدتي در دوزخ مىمانند ، خداوند پيامبرانى را مأمور مىكند كه ديدارى با آنها داشته
هامش
( 1 ) . سورهء روم ، آيهء 10 .