مىدهد كه آنها براي هميشه در بهشت متنعّم به نعمتهاىبى پايان الهىاند وبهشت موعود موقتى ومحدود نيست ، بلكه هيچ زماني براي آن متصور نمىشود ؛ چون در بهشت ، خلود وأبديت است .
پس ، همان گونه كه يكى از أوصاف جلال خداوندى ابدى است ، بندگان خداوند در بهشت نيز ابدى هستند . حضرت رسول أكرم صلى الله عليه وآله در روايتي مىفرمايد :
خُلِقْتُمْ لِلْبَقاءِ لا لِلْفَناءِ ؛ « 1 »
شما براي ماندن خلق شدهايد نه براي از بين رفتن ونابود شدن .
در دو آية گذشته ، كساني را كه خريداران لهوالحديث مىباشند ، وعده جهنم داد ودر اين آية كساني را كه ايمان وعمل صالح دارند ، وعده بهشت جاودان داده است .
در اينجا سؤالي مطرح مىشود :
آيا بهشت پاداش ايمان است يا پاداش عمل ويا پاداش هر دو ؟
آيا جهنم كيفر كفر است ويا كيفر گناهان بدني است ؟
آنچه از آيات وروايت به دست مىآيد ، اين است كه بهشت پاداش ايمان است .
پس كسى كه ايمانش درست باشد وآنچه بايد باور داشته باشد ، باور كند وأصول دين را معتقد باشد ، پاداشش بهشت است ؛ ولى اگر اين انسان مؤمن ، اعمال صالحي نداشته باشد ، با شرايط خاصي به بهشت مىرود ؛ به عكس كسى كه مصداق الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قرار گرفته وهمگام با ايمان وباور قلبي ، كارهاى شايسته را نيز انجام داده ، احكام مقدس الهى را مراعاة كرده ، از محرمات اجتناب نموده وخلاصه آنچه را كه خداوند از أو خواسته ، تا حدّ امكان ، انجام داده است ؛ كه چنين كسى ، بىگمان به بهشت جاودان مىرود وبا جهنم هيچ سر وكارى ندارد .
واما كافران ومشركان جايى بجز جهنم ندارند ودر جهنم براي هميشه خواهند
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 37 ، ص 146 .