ماند ؛ چه كارهاى شايستهاى انجام داده باشند وچه نداده باشند ؛ زيرا أصول دين را نپذيرفته ومبدأ ومعاد را قبول ندارند . البتة آن كس كه مبدأ ومعاد را قبول دارد ، وحدانيت وبازگشت را مىپذيرد ، ولى پيامبر صلى الله عليه وآله را قبول ندارد نيز كافر است . پس چه يكى از أصول را وچه تمام أصول را نپذيرد ، كافر است ودر جهنم براي هميشه خواهد ماند .
براي اين كه مطلب روشنتر شود ، مردم را به چهار قسمت تقسيم مىكنيم :
1 . كسى كه ايمانش درست واعمال صالح را انجام داده است ؛
2 . كسى كه ايمان دارد ، ولى اعمال صالح ندارد ؛
3 . كافرى كه ايمان ندارد واعمال شايستهاى نيز ندارد ؛
4 . كافرى كه ايمان ندارد ، ولى گاهى اعمال خوبى نيز از أو سر زده است .
پاداش ايمان با عمل
قسمت أول مربوط به كساني بود كه ايمانشان كامل است وتمام أصول دين ومذهب را با دل وجان پذيرفتهاند ودر برابر احكام الهى سر تسليم فرود آورده ، كاهلي نكرده وبه خوبى انجام دادهاند وخلاصه ، سراسر زندگى زودگذر دنيايى آنها را عبادتها ، جهادها ، انفاقها ، كمكها ، نمازها ، روزهها و . . . فرا گرفته است . اينان در بهشت برين ، جايگاهى عالي ووالا دارند وباغها ونعمتهاى گوناگون الهى براي آنها فرآهم آمده است .
پاداش ايمان بدون عمل
واما آن كساني كه ايمان دارند وأصول دين را باور مىكنند ، ولى عمل صالح ندارند ، اينها نيز سرانجام به بهشت خواهند رفت ؛ زيرا خداوند قسم خورده است كه مؤمن را به بهشت ببرد ؛ ولى قبل از رفتن به بهشت بايد به اندازه گناهان ومعصيتهايى كه مرتكب شدهاند واحكام وفرايضى كه انجام ندادهاند ، در دوزخ معذّب بمانند . وچه مشكل ودردناك است عذابي كه خداوند از روى خشم وغضب ، بندگانش را به آن