اراده موتور تحرك است ؛ يعنى پس از اين كه عقل راه مستقيم را تشخيص داد واختيار آن را پذيرفت ، اراده است كه بايد وسيله رسيدن به آن راه وحركت انسان در آن راه را ترتيب دهد .
بنا بر اين ، انسان داراى عقل ، انتخاب واراده است . وهمواره خداوند توسط أنبيا وپيامبران وكتابهاى آسمانى أو را گوشزد كرده ومىكند كه اى انسان ، تو انساني وبايد جاودان بمانى ! تو بايد به كمال برسى ! من تو را براي جهان أبديت آفريدهام ومىخواهم تو را به كمال برسانم ودر ضمن ، به تو عقل وخرد وشعور دادهام كه خود نيز بتوانى راه را تشخيص دهى . من مىگويم اين راه خوب است ، ولى تو را اختيار دادهام ؛ اگر خواستى به لقاى من برسى ودر بهشت جاودان من همنشين پيامبران وأوليا باشى واز نعمتهاى بي پايان من لذت ببرى ، از عقلت پيروى كن وراه مستقيم را براي خود انتخاب نما . وحال كه انتخاب كردى ، من براي تو ارادهاى نيز آفريدهام كه بتوانى در اين مسير حركت كنى ؛ پس به سوى من بشتاب .
خداوند مىخواهد به بشر بفهماند كه اين دنيا براي آزمايش وامتحان تو تهيه شده است . پس اگر راه درست را برگزيدى ، به هدف مىرسى واگر به بيراهه رفتى وخردت را پيروى نكردى ، در آن جهان ديگر فرصت بازگشت وتوبه نخواهى يافت .
اينجا جاى عمل است وحسابي در كار نيست وآنجا جاى حساب است وعملي در كار نيست . خود را براي آن جهان آماده ساز .
آزمايش چيست ؟
انسان در اين دنيا به تكاليف آزمايش مىشود . وتكاليف عبارت است از فرايض وواجباتى كه خداوند دستور داده است آنها را به جا بياورد ، ومحرمات ومنهياتى كه امر فرموده است از آنها اجتناب ودورى كند . اين جهان دار آزمايش وامتحان است وهر كه بهتر به واجبات عمل كرد واز محرمات دورى نمود ، بدون شك در آن جهان محصول خود را بهتر درو خواهد نمود :