تأثير هدايت در نيكوكاران
در اينجا سؤالي پيش مىآيد : در اين آية مىفرمايد كتاب هدايت است ، براي نيكوكاران ؛ همچنين كه آيات ديگرى براي مؤمنان وبراي متقين وپرواكنندگان آمده است ، ولى در آية 185 سورهء بقره مىفرمايد :
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًي لِّلنَّاسِ ؛
ماه رمضان ما هي است كه قرآن در اين ماه فرود آمده واين قرآن ، كتاب هدايت براي بشر است .
چنان كه در أول سورهء مباركه فرقان نيز مىفرمايد :
تَبَارَكَ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا ؛
پرخير وبركت است آن خدايى كه اين كتاب را بر بنده خودش فرستاد تا بيم دهنده براي جهانيان باشد .
پس اين كتاب ، هدايت كننده هم هست واختصاص به محسنين ومؤمنين ندارد ؛ چرا در اين آية ، هدايت را منحصر به نيكوكاران دانست ؟
پاسخ اين سؤال روشن است . دعوت أولية خداوند براي تمام بشر است ؛ يعنى هنگامى كه پيامبر أكرم صلى الله عليه وآله اين كتاب را به دست مىگرفت ، آن را بر تمام بشر عرضه مىداشت وهمان طور كه سلمان فارسي وأبو ذر را دعوت مىكرد ، أبو جهل وأبو لهب وأبو سفيان را نيز دعوت به اسلام وقرآن مىنمود . قرآن درِ خانه همه را زده است وهمه را به سوى خداوند ، هدايت أولية كرده است ؛ ولى عدهاى آن را پذيرفتند واين كتاب روحشان را تغيير داد ، ايمان واخلاق وباورشان را تغيير داد ودر كردارشان تأثير مثبت گذاشت وآنان را به مسير كمال رهنمون شد وعدهاى نپذيرفتند وراه ديگرى رفتند .
پس هدايت ، در أصل ، براي همه مردم است ودعوت ، اختصاص به گروه وطايفهاى ندارد ، ولى تأثيرپذيرى اختصاص به مؤمنان ونيكوكاران دارد ؛ يعنى به روشنى ملاحظه مىشود كه اين گروه با تقوا وبا ايمان هدايت را پذيرفتند وآن را