خاتميّت وبه شريعتش دوام وابديّت وبه كتاب سراپا اعجازش جاودانگى وبه اسلام ودينش غلبه بر همهء أديان وبه آخرين وصيّش ظهور وقيام وحكومت بر همهء كرهء زمين وتوفيق تشكيل حكومت حقّهء فراگير وزدودن كفر وشرك ونفاق وظلم از محيط بشريّت وپر كردن روى زمين از عدل وداد بخشيد . ونيز ما به عيسى بن مريم ، دلايلى روشن از حيث كيفيّت آفرينش أو وكتاب ومعجزاتش عطا كرديم وأو را به وسيلهء روح القدس - يعنى جبرئيل امين - تقويت نموديم ، تا در آغاز معجزاتش تعليم نمايد ؛ ودر پايان ، در حال حياتش ، به عالم بالا ، عروج دهد ؛ وَلَوْ شاءَ اللَّهُ . . . .
ولى پس از بعثت أنبيا ونزول كتابهاى آسمانى ، امّتها اختلاف كردند وبه جنگ يكديگر برخاستند . واگر خداوند ، به ارادهء حتمي مىخواست كساني كه بعد از آنان آمدند - كه در حقيقت علماى امّتها بودند - با يكديگر اختلاف وقتال نمىكردند ، پس از آنكه براي آنها دلايل روشنى از دين وكتاب رسيده بود ؛ لكن بدين سبب كه خداوند ، كسى را در عقايد ، ايمان وكفر ، مجبور نمىكند ، وبلكه ذاتاً عقايد درونى را قابلِ اكراه نكرده ؛ وانسانها را در انتخاب ، اختيار داده ؛ آنان اختلاف نمودند ؛ برخى از آنها ايمان آورد وبرخى كفر ورزيد . آرى ، اگر خدا مىخواست ، آنها نمىجنگيدند ؛ ولى خدا طبق حكمت بالغه ، آنچه را مىخواهد ، انجام مىدهد .
[ تفسير آيهء 254 ]
يا أيُّها الَّذينَ آمَنُوا أنْفِقُوا مِمّا رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فيهِ وَلا خُلَّةٌ وَلا شَفاعَةٌ وَالْكافِرُونَ هُمُ الظّالِمُونَ . [ 254 ]
اى كساني كه ايمان آوردهايد ! از آنچه به شما روزى كردهايم - از دانش ومال وجاه وجان وأولاد - انفاق نماييد ؛ به نحو فرض وواجب در حقوق واجبه ، مانند :
زكات وخمس وكفّاره وانفاقات عيال وأرحام وحفظ نفس وجهاد وغيره ؛ وبه نحو استحباب در موارد مستحبّى .
پيش از آنكه روزى فرا رسد كه در آن ، نه داد وستدى است ونه دوستى ورفاقتى ونه شفاعت استقلالىِ كسى از كسى . وستمكاران حقيقي در آن ، كافراناند