[ تفسير آيهء 248 - 249 ]
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِن رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ إِنَّ فِي ذَلكَ لَآيَةً لَكُمْ إِن كُنْتُم مُؤْمِنِينَ . [ 248 ]
وچون از پيامبرشان براي حكومت طالوت ، دليلي خواستند ، پيامبرشان به آنها گفت : همانا نشانهء سلطه وحكومتش اين است كه صندوق عهد با أو براي شما بيايد .
صندوقى به طول سه ذراع وعرض دو زراع ، متّخذ از درخت شمشادِ مزيّن به طلا ، فرود آمده از آسمان براي مادر موسى كه نوزاد خود را در آن بيفكند وآن را در دريا بيفكند .
در خود آن ودر محتوا ودرون آن ، آرامش دل وطمأنينهء قلب ، براي ملّت ، از جانب پروردگارتان است . ودر داخل آن ، بقيّه ويادگارهايى از تركهء أولاد موسى وأولاد هارون است ، مانند : عصا وزره ونعلين موسى وپارههاى ألواح تورات وعمامهء هارون .
صندوقى كه فرشتگان ، آن را پيشاپيش سپاه ، حمل مىكنند . البتّه در اين امر ، براي شما نشانهاى از حقّيّت طالوت وصدق مأموريّت أو است ، اگر شما گرونده باشيد .
وبالأخره با بيان اين مطالب ، بنىاسرائيل ، ملك وشاهى طالوت را پذيرفتند .
فَلَمّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إنَّ اللَّهَ مُبْتَليكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنّى . [ 249 ]
پس چون طالوت با سپاهيانش - كه در حدود هشتاد هزار نفر وهمهء آنها جوانهايى سرحال وآمادهء كارزار بودند - از موطن خود ، براي جنگ جالوت وعمالقهء مصر ، فاصله گرفتند ؛ وپس از پيمودن مسافتهايى ، تشنگى بر آنها چيره شد ، طالوت گفت : خداوند مىخواهد شما را به وسيلهء رود آب روانى ، آزمايش نمايد . بدين گونه كه هر كس از آن سير بنوشد ، از پيروان من نيست ؛ وكسى كه نياشامد جز كفى از آن را - كه با دست خويش بنوشد - از من وپيروان من است .
پس همهء سپاه ، جز اندكى از آنان ، از آن ، سير بنوشيدند وامتحانِ درست ندادند .