[ تفسير آيهء 244 - 246 ]
وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ وَاعْلَمُوْا أَنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . [ 244 ]
ودر راه خداوند - هر راهى كه كتاب ودين واولياى منصوب از جانب أو تعيين كردهاند وفرمان مىدهند - نبرد وكارزار كنيد ؛ وبدانيد كه خداوند ، شنوا ودانا است .
مَن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافاً كَثِيرَةً وَاللّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ . [ 245 ]
كيست آن كه به خداوند وأم دهد وأمي نيكو - به دادنِ جان وفرزند در راه أو ، يا بذل مال حلال به نيّت اخلاص واستحقاقِ گيرنده ، يا انجام هر عملي صالح به قصد تقرّب - تا خداوند ، آن را به چندين برابرش ، براي أو فزونى بخشد ؟ در دنيا ، به هفتصد برابر يا بيشتر ؛ ودر آخرت ، به فوق تصوّر أو .
وخداوند ، نعمتهاى معنوي ومادّى عالم هستى را نسبت به مستحقّين آنها ، برحسب اقتضاى مصلحت عامّه وخاصّه وبر طبق حكمت بالغه وتجلّى ربوبيّتش در جهانِ وجود ، گاهى تنگ مىگيرد وگاهى گسترش مىدهد ؛ وبراي دريافت وامهاى مضاعف خود ، همگى به سوى أو بازگردانده مىشويد .
أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَاءِ مِن بَنَي إِسْرَائِيلَ مِن بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكاً نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ . [ 246 ]
آيات ذيل ، مربوط است به بنىاسرائيل ، پس از حملهء عمالقهء مصر بر آنها تحت سلطنت جالوت وبيرون راندنشان از ميان ديار ومساكن واولادشان وشيوع فحشا ومنكر در قومشان .
مىفرمايد : آيا به چشم دل ونظر عبرت ، ننگرستى به گروهى از اشراف بنىاسرائيل پس از ارتحال موسى ، هنگامى كه به پيامبرشان - شمعون يا اشموعيل - گفتند : براي ما فرمانده سپاهى مقرّر دار ، كه تحت فرمان أو در راه خدا وبراي رفع