نسخ شد ؛ واز نظر تلاوت ، باقي ماند .
ومعناى آية ، اين است : وكساني از شما كه در شُرف مرگ قرار مىگيرند وهمسرانى از خويش باقي مىگذارند ، بايد براي همسرانشان برخوردارى از كسوه ونفقه را تا يك سال ، بدون بيرون كردن از خانه ، وصيّت نمايند . پس اگر خود آنها بيرون رفتند ونفقه نخواستند ، بر شما - اى وارثان ميّت واى حاكمان شرع - راجع به آنچه آنها دربارهء خويش از كارهاى حلال وپسنديده انجام مىدهند ، گناهى نيست .
وخداوند ، مقتدرِ شكستناپذير وحكيم در تشريع برنامهء زندگى بشر ودر ادارهء عالم تكوين است .
[ تفسير آيهء 241 - 242 ]
وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقّاً عَلَى الْمُتَّقِينَ . [ 241 ]
اين آيهء شريفه ، در مقام بيان حكمي است كلىِ اجتماعي ، اخلاقى واستحبابي ، براي مردى كه به هر علّتى مىخواهد پيمان مؤكّد همسرى را نقض كند ؛ به حكم خِرد وشرع وعرف ، نيكو است [ تا ] مالي وهديهاى كه قابل استفاده باشد ، به وى اهدا كند .
ومعناى آية ، اين است : براي زنهاى طلاق داده شده ، مالي كه قابل انتفاع وبرخوردارى باشد ، ثابت است ، كه طلاق دهنده به نحو شايستگى ومعروف پرداخت نمايد . اين دستور اجتماعي ، حقّى است بر عهدهء پرهيزكاران .
وممكن است اين آية ، راجع به مهر زنان باشد ؛ يعنى براي زنان مطلّقه ، بر عهدهء شوهرانى كه حساب مهريّهء آنها را از پيش تصفيه نكردهاند ، متاع وحقّى است به عنوان مهر - تمام آن ، يا نصف آن ، يا مهرالمثل ، يا متعه - برحسب اختلاف موارد ، كه رعايت آن ، بر عهدهء پرهيزكاران است .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ . [ 242 ]
اينگونه خداوند ، براي شما آيات كتاب خود را - كه حكايت از احكام فردى واجتماعي أو دارد - روشن مىكند ، تا شايد شما بينديشيد .