آرى ، اين ماه ، اين چنين است . پس كسى كه از شما در مقرّ متعارف خود ، حاضر باشد ، بايد اين ماه را روزه بگيرد . وكسى كه بيمار ، يا بر سر سفر باشد ، بايد چند روزى از روزهاى ديگر ، مطابق ايّامى كه افطار نموده ، به عنوان قضا روزه بگيرد .
خداوند ، همواره براي شما سهولت وآسانى مىخواهد ؛ وهرگز براي شما سختى نمىخواهد ؛ وخدا چنين دستور داد تا بر شما سخت نگيرد . وشُمار ونصاب واقعي را تكميل كنيد وخدا را در برابر آن كه شما را به مصالح واقعي واحكام ديني هدايت نموده ، تكبير گوييد ، وتا شايد أو را سپاس گزاريد .
[ تفسير آيهء 186 - 187 ]
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ . [ 186 ]
وچون بندگان من از تو دربارهء من بپرسند - مراد ، حقيقت ذات أو نيست ؛ زيرا فكر هيچ صاحب فكر وانديشهء بشر يا غير أو بدان نرسد . بلكه مراد ، سؤال از صفات أو است ، كه مثلًا دور است يا نزديك ؟ دعوت مردم را مىشنود يا نه ؟ خواستههاى آنها را مىپذيرد يا نه ؟ - بگو : بىترديد ، من بدانها وبه همهء سراسر عالم هستى ، كه آنان جزئي از آن هستند ، به قربِ متساوي النِّسبة نزديكم وبه حقيقتْ همراه آنهايم ، نه بهطور همراهىِ جسمي با جسمي ويا حلول شئ در شئ . واز آنها جدايم ، نه به نحو جدايى جسمي از جسمي .
بگو : من ، دعاى هر دعوت كننده را هنگامى كه مرا مىخواند ، جواب مىگويم وخواستههايشان را أجابت مىكنم . پس ، آنها نيز مرا أجابت كنند ؛ فرامين مرا در أصول وفروع ، أطاعت نمايند ؛ ودر ايمانشان به من ، ثابت قدم باشند ، يا آن را تقويت كنند ؛ باشد [ كه ] به سوى حقايق ايمان ومراحل كمال آن ، هدايت شوند .
أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَا كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ االأْبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ االأْسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى