تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير مبسوط — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ . [ 150 ] واز هر شهري بيرون آيى وبه سوى هر مكاني متوجّه گردى ، روى خود را به سوى مسجد الحرام بگردان . ونيز تو ومردم ، در هر محلّى از كرهء زمين يا غير آن باشيد ، بايد روى خود [ را ] به سوى آن كنيد ؛ بدين جهت كه مردم را بر شما حجّتى نباشد - ومشركان نگويند : ادّعاى پيروى إبراهيم را دارد ونماز برخلاف قبلهء أو مىگزارد . وأهل كتاب نگويند : محمّد صلى الله عليه وآله قبلهء ما را قبول دارد ، دين ما را نمىپذيرد ؛ ومحمّد صلى الله عليه وآله اگر آن پيامبر موعود بود ، نمازش به سوى مسجد الحرام بود - مگر كساني از آنان كه بوسيلهء عناد وتكبّر ، بر خويش ستم كرده‌اند ، كه آن‌ها دست از احتجاج فاسدشان نخواهند كشيد . پس ، از هيچ يك از آنان نهراسيد واز من بترسيد . واين دستورات [ را ] به شما مىدهم تا نعمتم را بر شما تمام كنم وشايد شما هدايت يابيد . واين تكرار در امر قبله وبيان حال فرد وگروه وسفر وحضر در رعايت آن ، به لحاظ اهميّت آن است ؛ به خاطر سببيّت آن براي امتياز أهل قبله وشعار بودنش براي مسلمين ولزوم توجّه به آن در همهء عبادت‌ها واجتناب از آن در حالات ناروا وحسّاسيّت رعايت آن در تذكيهء حيوانات وصيد آن‌ها ولزوم رعايت آن در آخرين لحظات حيات ودر اوّلين منزل از منازل آخرت .

[ تفسير آيهء 151 ]

كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ . [ 151 ] همان‌گونه كه نعمت قبله واين شعار ابراهيمى را به شما دادم ، در ميان شما فرستاده‌اى از خودتان - نه از جنس فرشتگان ونه از پريان ونه از غير عرب - فرستاديم ، كه همواره آيات كتاب ما را بر شما مىخواند ونشانه‌هاى توحيد ما را بر شما بازگو مىكند وشما را از پليدىهاى فكرى ( مانند : شرك وكفر ونفاق ) وجنايت روانى ( نظير : كبر وبخل وجبن ) وكارهاى زشت عملي ( همانند : قتل وزنا و