طغيان توبه نكردند ، براى آنها عذابهاى گوناگون جهنّم و نيز براى آنها عذاب آتش سوزان است .
( آيهء 11 ) ( إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ لَهُمْ جَنتٌ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهرُ ذَ لِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ )
تفسير :
به يقين كسانى كه به خدا و رسول و معاد ايمان آوردند و عملهاى شايسته و صالح انجام دادند ، براى آنها بهشتهايى است كه از زير ساختمان و درختان آنها نهرها روان است . آن است كاميابى بزرگ .
[ برخى از صفات پروردگار ]
( آيهء 12 - 16 ) ( إِنَّ بَطْشَ رَبّكَ لَشَدِيدٌ * إِنَّهُو هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعِيدُ * وَ هُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ فَعَّالٌ لّمَا يُرِيدُ )
اعراب :
المجيد مرفوع و خبر هو است نه اين كه صفت عرش باشد .
تفسير :
همانا به قهر گرفتن پروردگارت بسيار سخت و شديد است .
در كافى از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود :
تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ سَطَواتِ اللَّهِ بِاللَّيْلِ وَالنَّهار : قَالَ : قُلْتُ : وَمَا سَطَواتُ اللَّهِ ؟ قَالَ : الْأَخْذُ عَلَى الْمَعَاصى
: پناه بريد به خدا از سطوات الهى در شب و روز . راوى عرض كرد : سطوات خدا چيست ؟ فرمود : گرفتن بر گناهان « 1 » ( به
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 269 .