موسى عليه السلام ، و مزيد كفر و طغيان ايشان ، همه به عذاب غرق هلاك و به آتش عالم برزخ گرفتار شدند . امّا قوم ثمود پس از انجام درخواست معجزهء دلخواه آنها كه بيرون آمدن شتر با بچهء خود از ميان كوه بود ، و پى كردن آنها آن شتر را ، با صيحه هلاك شدند .
( آيهء 19 ) ( بَلِ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِى تَكْذِيبٍ )
تفسير :
تنها آنها تكذيب نكردند ؛ بلكه كسانى از قوم تو هم كه كفر ورزيدهاند در انكار و تكذيب شديدترى هستند . يعنى وقوع قيامت و حساب و جزا را تصديق نمىكنند .
اين اشعار است بر تعمُّد ايشان در تكذيب ، و تعجّب از حال آنها كه با آن كه از حال امم گذشته آگاه شده و شومى عاقبت آنها را دريافتهاند و آثار هلاكت ايشان را ديدهاند ، متنبّه نمىشوند و از مستى غفلت هشيار نمىگردند . پس تكذيب اينها از آنها اشدّ است .
( آيهء 20 ) ( وَ اللَّهُ مِن وَرَآلِهِم مُّحِيطُم )
لغت :
محيط اسم فاعل از باب إفعال به معنى احاطه دارنده .
تفسير :
و خداوند بر آنها از هر سو احاطهء وجودى و علمى و توانى دارد .
( آيهء 21 و 22 ) ( بَلْ هُوَ قُرْءَانٌ مَّجِيدٌ * فِى لَوْحٍ مَّحْفُوظِم )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 428
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٢٨