تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 427

مساهمون:

ص٤٢٧
شدّت و سختى ) . إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ . . . : حقّاً كه اوست كه آفريدگان را پديد مىآورد و پس از مرگ دوباره به حال قبل باز مىگرداند . ذكر اين دو صفت بعد از بطش شديد به جهت دلالت است بر قدرت و شدّت بطش خداوند ؛ زيرا هر كه بر ايجاد و اعاده قادر باشد ، البتّه بر شدّت اخذ و بطش قادر خواهد بود . وَ هُوَ الْغَفُورُ . . . : و اوست آمرزنده و دوستدار مطيعان كه به جهت رضاى او از معاصى اجتناب نمايد . صاحب عرش و مالك تصرّف در جهان هستى و ارجمند در ذات و صفات است . انجام‌دهنده آنچه را كه اراده كند است . زيرا تمام اشياء در حيطهء اراده و مشيّت اوست ، به محض ارادهء او بدون هيچ فاصله وجود پيدا مىكند . ( آيهء 17 و 18 ) ( هَلْ أَتَلكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ * فِرْعَوْنَ وَ ثَمُودَ ) اعراب : فرعون . . . بدل از الجنود ، و جرّ آنها به فتحه است . يا أعنى در تقدير است و فرعون و ثمود منصوب هستند و نصب آنها به فتحه است . تفسير : آيا خبر آن سپاهيان از امّت‌هاى گذشته ، كه در برابر خدا و پيامبرانش لشكركشىكردند به تو رسيده است ؟ ! سپاهيان فرعون و ثمود ( كه قوم حضرت صالح بودند ) آيا خبر آنها به تو رسيده كه چگونه به هلاكت رسيدند ؟ ! اما فرعون و فرعونيان پس از اتمام حجّت بر آنان به ظهور آيات بينات از حضرت