كلّى پوشيده گردد ، صاحب او هرگز به خير بر نگردد و دائم در معاصى باشد . و بعد از آن فرمود : اين است فرمايش الهى : كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ . « 1 »
[ محل كتاب ابرار و سرانجام آنها ]
( آيهء 15 ) ( كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبّهِمْ يَوْمَلِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ )
تفسير :
چنين نيست كه كافران پندارند ( بى ترديد معاد و قيامت هست ؛ امّا ) آنها در آن روز از عنايات پروردگارشان محجوب و محروماند .
حضرت امير المؤمنين عليه السلام در تفسير اين آيه ، فرمود :
أىْ مَحْرُومُونَ عَنْ ثَوابِهِ وَكَرامَتِهِ « 2 »
، پس مراد از محجوبيت ، محروميت ايشان از رحمت و ثواب الهى است .
( آيهء 16 و 17 ) ( ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُواْ الْجَحِيمِ * ثُمَّ يُقَالُ هذَا الَّذِى كُنتُم بِهِى تُكَذّبُونَ )
تفسير :
سپس آنان - يعنى تكذيبكنندگان قيامت و معاد - حتماً وارد جهنّم مىشوند و حرارت آن را چشيده و در آن خواهند سوخت .
سپس به آنها از روى توبيخ و سرزنش گفته مىشود : اين عذاب جهنّم همان چيزى است كه آن را در دنيا تكذيب و انكار مىكرديد و باور نداشتيد .
( آيهء 18 - 21 ) ( كَلَّآ إِنَّ كِتبَ الْأَبْرَارِ لَفِى عِلّيّينَ * وَ مَآ أَدْرَلكَ مَا عِلّيُّونَ * كِتبٌ مَّرْقُومٌ * يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ )
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 453 .
( 2 ) . همان مأخذ ، ص 454 .